размары́навы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да размарыну.
2. Які здабываецца з лісця, галін размарыну (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размары́навы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да размарыну.
2. Які здабываецца з лісця, галін размарыну (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хурма́, ‑ы,
1. Субтрапічнае і трапічнае пладовае дрэва ці
2. Аранжава-чырвоны салодкі, даўкага смаку плод гэтага дрэва, куста.
[Перс. hurmā — фінік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
◎ Кусце́нь ’гронка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Іргі́ня ’вяргіня, кветкавы
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
цернаслі́ва, ‑ы,
1. Пладовае дрэва або
2. Плод гэтага дрэва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агрэ́ст
1.
2. (ягада) Stáchelbeere
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
малі́ны
1. (
2. (ягады) Hímbeeren
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
АДВО́ДАК,
частка надземнага сцябла з пупышкамі, якая на час укаранення не аддзяляецца ад мацярынскай расліны. Для атрымання вертыкальных адводак матачныя кусты абразаюць, пакідаючы пянькі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гіль, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брэ́днік, ‑а і ‑у,
1. ‑а. Дрэва ці высокі
2. ‑у. Драўніна гэтага дрэва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)