дзёрзкі

1. (грубы) grob; frech, únverschämt;

2. (смелы) dreist, verméssen, verwégen, tóllkühn

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

uncouth [ʌnˈku:θ] adj. нязгра́бны, нехлямя́жы, няспры́тны (пра людзей); гру́бы;

uncouth manners гру́быя мане́ры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unfinished [ʌnˈfɪnɪʃt] adj.

1. незако́нчаны, незаве́ршаны

2. гру́бы, неапрацава́ны, неадшліфава́ны;

unfinished goods паўфабрыка́ты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unmannerly [ʌnˈmænəli] adj. fml нявы́хаваны, гру́бы; з ке́пскімі мане́рамі;

unmannerly conduct гру́быя паво́дзіны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

грубія́н, ‑а, м.

Чалавек грубы і дзёрзкі ў адносінах да другіх. У думках зазначыў сам сабе, што я сказаў нядобра: не трэба быць такім грубіянам. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МЯКІ́НА,

адходы малацьбы і ачысткі зерня збожжавых і некаторых інш. культур (напр., канюшыны, лёну); грубы корм, што складаецца з насенных абалонак, частак каласкоў і зярнят, расцёртых лісткоў і сцёблаў, недаспелага зерня, насення пустазелля і інш. Можа змяшчаць насенне атрутных раслін. Больш пажыўная за салому адпаведных раслін, мае больш пратэіну і попелу, менш клятчаткі. Гіграскапічная, лёгка злежваецца і псуецца. Скормліваецца буйн. раг. жывёле, коням (лепшыя сарты) і свінням прапараная і ў сумесі з сакаўнымі кармамі, брагай, мелесам і інш. Найлепшую М. даюць авёс, проса, безасцюковыя ячмень і яравая пшаніца, бабовыя і лён.

т. 11, с. 71

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Мужурна́ ’поўны, тоўсты, здаровы’ (міёр., З нар. сл.), драг. мужурно, мужурнэ́ско ’грубы, нязграбны здаровы мужчына’. Да муж (гл.). Аб суфіксе ‑ур‑ гл. Сцяцко, Афікс. наз., 174; ‑н‑о́ таксама надае экспрэсіўны характар, напр., драг. пічно́ ’вялікая, але халодная печ’. Аналагічна рус. ‑л‑о́: мужло́ ’неадукаваны, грубы, некультурны чалавек’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

uncivilized, BrE -ised [ʌnˈsɪvəlaɪzd] adj.

1. нецывілізава́ны, дзі́кі, ва́рварскі

2. гру́бы, некульту́рны (пра чалавека)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Няцёса ’няветлівы, недалікатны чалавек’ (Грыг.). З не і цягаць (гл.), параўн. рус. неотёсанный ’грубы, некультурны'

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Саўлы́га ’грубы чалавек’ (Мат. Маг.). Відаць, з шалы́га ’махляр’ (Нас.) (гл.) пад уплывам соўгаць(ца).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)