Даўней — дробны гандляр, які разносіў па вёсках свае тавары (мануфактуру, кнігі, дробныя рэчы асабістага ўжытку і інш.). Праходзілі праз Пасадзец розныя людзі: дзегцяры,.. карабейнікі-пешаходы.Бядуля.А ў кузаве сапраўды поўна тавараў, больш, чым у таго карабейніка ў вядомай рускай песні.«Звязда».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бакале́я
(тур. bakalie, ад ар. bakkāl = гандляр харчовымі таварамі)
некаторыя харчовыя тавары: чай, цукар, кава, мука, крупы, сушаныя фрукты і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
lumberman
[ˈlʌmbərmən]
n., pl. -men
1) лесару́б -а m.
2) лесапрамысло́вец -ўца m., гандля́р ле́сам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Раструха́р ’кастратар’ (Сл. ПЗБ). Запазычана з польск.rostrucharz ’гандляр, пасярэднік у гандлі коньмі’, ст.-польск.rostuszar, rostucharz ’тс’ з с.-в.-ням.rostūscher, нова-в.-ням.Rosstauscher ’тс’ (Брукнер, 463; Нававейскі, Zapożyczenia, 261), якое ў польскіх гаворках мае таксама значэнне ’нешта калматае, недарослае, неабсохлае’ (Куцала, Słownik).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мерканты́льны
(фр. mercantile, ад іт. mercante = гандляр, купец)
1) гандлёвы, камерцыйны;
2) перан. да дробязі ашчадны.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
hawker
I[ˈhɔkər]
n.
ву́лічны гандля́р
II[ˈhɔkər]
n.
паляўні́чы зь я́страбам ці со́калам, сако́льнік -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ювелі́р
(ням. Juwelier, ад ст.-ням. jubelierer)
1) майстар, які вырабляе рэчы з дарагіх металаў і каштоўных камянёў;
2) гандляр каштоўнымі рэчамі, упрыгожаннямі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
merchant
[ˈmɜ:rtʃənt]1.
n.
1) купе́ц -ца́m.; гандля́р -а́m., гандля́рка f.
2) кра́мнік -а m., кра́мніца f.; ро́зьнічны гандля́р
2.
adj.
гандлёвы, купе́цкі
а) a merchant seaman — мара́к гандлёвага флёту
б) a merchant town — гандлёвы го́рад
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
шку́рнік, ‑а, м.
1.Уст.Гандляр шкурамі.
2.Разм.пагард. Пра чалавека, які жыве толькі ўласнымі інтарэсамі, клапоціцца толькі пра асабістую выгаду. [Салавей:] — Адступаюць толькі баязліўцы і шкурнікі, а дзе не хапае сілы, там выручае хітрасць і смеласць.Грахоўскі.З ракетніцы страляе Лазняк у салдата свайго разліку Задарожнага, бо ён аказаўся шкурнікам і дэзерцірам.Дзюбайла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)