Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
гідрасфе́ра
(ад гідра- + сфера)
водная абалонка зямнога шара, сукупнасць вод Зямлі (акіяны, моры, азёры, рэкі, падземныя воды, леднікі).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гле́бавы Bóden-; Grand-;
гле́бавы слой Bódenschicht f -, -en, Áckerkrume f -;
гле́бавыя во́ды Grúndwasser n -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
мінера́льны Minerál-, minerálisch;
мінера́льныя ўгнае́нні Mineráldünger pl;
мінера́льныя во́ды Minerálwässer pl;
мінера́льныя крыні́цы Minerálquellen pl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Перава́льны (стоўп) ’указальны слуп для арыентацыі на рацэ’ (гродз., Нар. сл.). Да перавалі́ць ’прайсці пэўную мяжу’, што з пера- і валіць1 (гл.), тут у значэнні ’пераарыентавацца з аднаго знаку на іншы’, параўн. рус.дыял.перева́л (у рацэ) ’парог’, перевал во́ды ’паварот плыні’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
woda
wod|a
ж.
1. вада;
~a słodka — прэсная вада;
~a do picia — пітная вада;
~a podskórna — падглебавая вада;
~y gruntowe — грунтавыя воды;
~y terytorialne — тэрытарыяльныя воды;
~y płodowe — фізіял.. каляплодныя воды;
2. ~y мн.воды;
pić ~y — піць мінеральныя воды;
jeździć do wód уст. ездзіць на воды;
dużo ~y upłynęło — шмат вады сплыло;
jak dwie krople ~y — як дзве кроплі вады;
jak ryba w ~zie — як рыба ў вадзе;
to ~a na jego młyn — гэта вада на яго млын;
radby go w łyżce ~y utopić — гатоў яго ў лыжцы вады ўтапіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
радыеакты́ўны, ‑ая, ‑ае.
1. Якому ўласціва радыеактыўнасць. Радыеактыўныя атамы.// Які змяшчае ў сваім саставе элементы, якім уласціва радыеактыўнасць. Радыеактыўныя воды. Радыеактыўныя мінералы.
2. Абумоўлены радыеактыўнасцю, заснаваны на ёй. Радыеактыўны распад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэ́рмы, ‑аў; адз.няма.
1.Гіст. Грамадскія лазні ў Старажытным Рыме з заламі для спорту, сходаў і пад.
2.Спец. Падземныя воды і крыніцы, якія маюць тэмпературу вышэй 20°C.
[Грэч. thermē — цяпло, гарачыня.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГІДРАСФЕ́РА (ад гідра... + сфера),
сукупнасць вод зямнога шара; перарывістая водная абалонка Зямлі, якая ўключае хімічна не звязаную вадкую, цвёрдую і газападобную ваду. Ахоплівае водыСусв.ак., сушы, атмасферы, літасферы і біясферы. Паводле даных 1994 аб’ём вады ў гідрасферы 1386 млн.км³, з іх 1338 млн.км³ (96,5%) у акіянах і морах, 24,1 млн.км³ (1,7%) у ледавіках і снежніках, 23,4 млн.км³ (1,7%) у падземных водах, 0,21 млн.км³ (0,015%) у паверхневых водах сушы (азёры, рэкі, балоты, глебавыя воды), каля 0,013 млн.км³ у атмасферы і каля 0,001 млн.км³ у жывых арганізмах. Гідрасфера — крыніца водных і гідраэнергетычных рэсурсаў планеты. Прэсныя воды гідрасферы — асн. крыніца водазабеспячэння, арашэння і абваднення, складаюць 35 млн.км³ (2,5% яе аб’ёму). Воды гідрасферы знаходзяцца ў пастаянным узаемадзеянні з атмасферай, зямной карой і біясферай; узаемадзеянні і пераход адных відаў вады ў іншыя адбываюцца ў працэсе кругавароту вады. Мяркуецца, што ў гідрасферы зарадзілася жыццё на Зямлі.