вы́літы
1. áusgegossen, áusgeschüttet;
2.
ён вы́літы
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́літы
1. áusgegossen, áusgeschüttet;
2.
ён вы́літы
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ДАПАЎНЕ́ННЕ,
даданы член сказа, які абазначае аб’ект і паясняе выказнік ці іншы член сказа. Падзяляюцца на прамыя [форма выражэння — вінавальны і родны (пры адмоўі і частковым ахопе прадмета дзеяння) склоны без прыназоўніка] і ўскосныя (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
зя́цеў, ‑ева.
Які належыць зяцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўжабра́цкі, ‑ая, ‑ае.
Амаль жабрацкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АМІРАНАШВІ́ЛІ (Пётр) (Петрэ) Варламавіч (16.11.1907,
грузінскі спявак (барытон).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
godparent
хро́сны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Па́тэр,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прастаду́шны, ‑ая, ‑ае.
Няхітры, просты, даверлівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патрыярха́льны
(ад
1) які адносіцца да часу патрыярхату або да рэжыму ўлады галавы сям’і, роду;
2) верны старым традыцыям.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Тату́ля ’ласкавы зварот да бацькі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)