грузінскі спявак (барытон). Нар.арт.СССР (1950). Бацька М.П.Аміранашвілі. Пасля сканчэння Тбіліскай кансерваторыі (1930) саліст Грузінскага т-ра оперы і балета. Сярод партый: Кіазо («Даісі» З.Паліяшвілі), Аўтандзіл («Сказанне аб Тарыэлі» Ш.Мшвелідзе, Дзярж. прэмія СССР 1947), Князь Ігар («Князь Ігар» А.Барадзіна), Яга («Атэла» Дж.Вердзі).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІВА́Н IIІванавіч Красны
(30.3.1326, Масква — 13.11.1359),
князь звенігародскі і рузскі (1340—53], вялікі князь маскоўскі і ўладзімірскі [1353—59]. Другі сын Івана I Каліты, бацькаДзмітрыя Іванавіча Данскога. Прадоўжыў палітыку бацькі па аб’яднанні рус. зямель. Пры ім пачалося ўмацаванне на Русі аўтарытэту мітрапаліта Кіеўскага і ўсяе Русі Аляксея. Пазбягаў ваен. канфліктаў, выступаў трацейскім суддзёй сярод рус. князёў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
samotny
samotn|y
адзінокі;
~a matka — адзінокая маці; маці-адзіночка;
~y ojciec — адзінокі бацька
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
патэрно́стэр
(ням. Paternoster, ад лац. pater noster = бацька наш)
шматкабінны пасажырскі ліфт бесперапыннага дзеяння з адкрытымі кабінамі з боку пасадачных пляцовак на паверхах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вы́літы
1.áusgegossen, áusgeschüttet;
2.у знач.прым. sehr ähnlich;
ён вы́літы ба́цька er ist dem Váter wie aus dem Gesícht geschnítten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
зя́цеў, ‑ева.
Які належыць зяцю. Бацька не пайшоў з вяселлем, з дачкою, у зяцеву хату.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўжабра́цкі, ‑ая, ‑ае.
Амаль жабрацкі. Мучыць і паўжабрацкае існаванне сям’і. Хворы бацька. Беднасць — няма хлеба.Галавач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
godparent
[ˈgɑ:d,perənt]
n.
хро́сны ба́цька(для дзіця́ці), кум -а m. (для бацько́ў), хро́сная ма́ці (для дзіця́ці), кума́f. (для бацько́ў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Па́тэр, ст.-бел.патеръ ’духоўны айцец’ (XVI ст.) запазычана са ст.-польск.pater, якое з лац.pater ’бацька’ (Булыка, Лекс. запазыч., 173). Сюды ж ст.-бел.патерица ’посах архірэя’ (XVII ст.), якое праз ц.-слав. са с.-грэч.πατερικόν (Булыка, там жа, 183).