Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Кі́пяць ’рагавая абалонка, якая нарастае на кончыку языка ў курэй’ (Сл. паўн.-зах.). Параўн. кіпіць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
arachnoid
[əˈræknɔɪd]1.
adj.
павуці́ністы, павуці́нны
2.
n.Anat.
павуці́нная абало́нка(мо́згу)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
envelope
[ˈenvəloʊp]
n.
1) канвэ́рт -а m.
2) Bot., Biol.абало́нкаf.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
powłoczka
ж.
1. навалочка; чахол на коўдру;
2.абалонка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
rogówka
ж.
1.анат. рагавіца; рагавая абалонка;
2. касынка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Плёнка ’плеўка’, ’пузыр на метале ці шкле’ (ТСБМ, Мядзв.), ’сіло’ (Янк. I; Шат.; Бяльк., Растарг.; паўн.-усх., КЭС), ’покрыва кукалкі пчалы’ (Нікан.), ’абалонка асінага гнязда’ (в.-дзв., Сл. ПЗБ); пле́нка ’пенка на малацэ’ (брасл., ЛА, 4; Сл. ПЗБ, Нас.), ’плеўка на паверхні стаячай вады’ (брасл., Сл. ПЗБ), ’мазгавая абалонка’ (брасл., шуміл., Сл. ПЗБ). Рус.плёнка ’плеўка’, ’сіло і прыстасаванне з начэпленых на вяроўку, палку сілаў для лоўлі птушак’. Да прасл.*plěna, якому генетычна адпавядае літ.plenė̃ ’скурка, абалонка’, ’плеўка на малацэ’ аналагічна прасл.*plěva (гл. плева1) і літ.plėvė̃ ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
амніён
(гр. amnion = абалонка зародка)
унутраная абалонка зародка вышэйшых пазваночных жывёл і чалавека, а таксама некаторых беспазваночных, напр. насякомых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АІ́ДЫІ (лац. oidium, адз. л., памяншальнае ад грэч. ōon яйцо),
артраспоры, споры вегетатыўнага размнажэння, якія ўтвараюцца пры распаданні гіфаў грыбніцы на асобныя дробныя клеткі ў некат. недасканалых і базідыяльных грыбоў. Пры ўтварэнні аідый пад клетачнай абалонкай гіфаў закладваецца новая абалонка. Памеры аідый ад 2,5 да 8 мкм.