bubble
[ˈbʌbəl]
1.
n.
1) бу́ рбалка, бу́ рбалачка f. , dim.
soap bubbles — мы́ льныя бу́ рбалкі
2) пузы́ р -а́ , пузыро́ к -ка́ m.
3) бу́ льканьне, бульката́ ньне n.
4) ду́ ты плян; ду́ тая спра́ ва
2.
v.i.
1) пуска́ ць бу́ рбалкі; бурлі́ ць (-ца)
2) бульката́ ць, бу́ лькаць (пра кіпя́ чую ваду́ ) , цурчэ́ ць, журчэ́ ць (пра ваду́ , руча́ й)
•
- bubble bath
- bubble gum
- bubble over
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Sá che f -, -n
1) рэч, прадме́ т
2) спра́ ва ; пыта́ нне;
mit j-m é ine gemé insame ~ má chen рабі́ ць агу́ льную спра́ ву з кім-н. ;
das ist é ine ~ für sich гэ́ та асо́ бая спра́ ва ;
sé iner ~ gewí ss sein быць упэўненым у сваёй справядлі́ васці;
é ine ~ dé ichseln правярну́ ць спра́ ву;
é iner ~ auf den Grund gé hen* глыбо́ ка дасле́ даваць пыта́ нне;
die ~ klappt спра́ ва ла́ дзіцца [ідзе́ на лад];
die ~ steht gut спра́ ва [усё] у пара́ дку;
bei der ~ blé iben* не адхіля́ цца ад тэ́ мы;
bei der ~ sein быць ува́ жлівым, паглы́ біцца ў рабо́ ту;
nicht bei der ~ sein быць рассе́ яным [няўва́ жлівым];
in ~n (G ) юрыд. па спра́ ве;
é ine ~ untersú chen ве́ сці сле́ дства па яко́ й-н. спра́ ве;
zur ~ ! да спра́ вы!;
zur ~ kó mmen* загавары́ ць пра справу, перахо́ дзіць да спра́ вы;
das tut nichts zur ~ гэ́ та нічо́ га не зна́ чыць, гэ́ та не мянце спра́ вы
3) pl рэ́ чы, пажы́ ткі
4) адзе́ нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вое́ нный I прил.
1. (относящийся к войне и её нуждам) вае́ нны;
вое́ нное вре́ мя вае́ нны час;
вое́ нное положе́ ние вае́ ннае стано́ вішча;
вое́ нная акаде́ мия вае́ нная акадэ́ мія;
2. (относящийся к войскам) вайско́ вы, вае́ нны;
вое́ нная слу́ жба вайско́ вая (вае́ нная) слу́ жба;
вое́ нная фо́ рма вайско́ вая (вае́ нная) фо́ рма;
вое́ нное де́ ло вайско́ вая спра́ ва .
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
но́ вшество ср. навіна́ , -ны́ ж. ; (новизна) навізна́ , -ны́ ж. ; (нововведение) новаўвядзе́ нне, -ння ср. ; (новый порядок) но́ вы пара́ дак; (новый обычай) но́ вы звы́ чай; (новое дело) но́ вая спра́ ва ;
введе́ ние техни́ ческих но́ вшеств увядзе́ нне тэхні́ чных наві́ н;
люби́ тель вся́ ких но́ вшеств ама́ тар усяля́ кай навізны́ (усяля́ кіх новаўвядзе́ нняў, усяля́ кай но́ вай спра́ вы).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
цёмны
1. dú nkel, fí nster;
2. перан. (няясны , незразумелы ) ú nklar, zwé ideutig, dú nkel;
3. перан. (падазроны ) dú nkel, verdächtig;
цёмная асо́ ба é ine verdächtige Persönlichkeit; lí chtscheue Gestá lt;
цёмныя сі́ лы lí chtscheue Elemé nte, fí nstere Mächte;
цёмная спра́ ва dú nkle Geschí chte [Á ngelegenheit];
4. перан. (некультурны ; адсталы ) rückständig, ú ngebildet, ú nwissend;
◊
ад цёмнага да цёмнага von früh bis spät
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Há ndel II m -s, Händel
1) сва́ ркі, разла́ д;
~ stí ften распачына́ ць сва́ рку;
~ sú chen прыдзіра́ цца, чапля́ цца; ле́ зці ў бо́ йку
2) (непрые́ мная) спра́ ва ;
sich in é inen ~ é inlassen* ублы́ тацца ў непрыемную спра́ ву
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
interes, ~u
м.
1. справа ; інтэрас;
przyjść do kogo w ważnym ~ie — прыйсці да каго па важным пытанні (па важнай справе);
mam do ciebie interes разм. у мяне ёсць да цябе справа ; можна цябе на пару слоў?;
(to) nie twój interes! — гэта не твая справа !;
2. інтарэсы; карысць; выгада;
bronić swoich ~ów — бараніць свае ўласныя інтарэсы;
w — czyim
(swoim) ~ie — у чыіх (сваіх) інтарэсах;
3. выгадная справа ; здзелка; угода;
dobić ~u (ubić ~) — здзейсніць здзелку; абцяпаць справу;
robić ~y na kim/czym — зарабляць на кім/чым ;
4. разм. бізнес, прадпрыемства;
rodzinny interes — сямейны бізнес;
otworzyć interes — пачаць справу (бізнес);
on ma w tym swój interes — ён у гэтым зацікаўлены;
człowiek ~u — чалавек справы; бізнесмэн;
nie ma karesu bez ~u — прык. і каза воўку дарма не скача
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
гало́ ўны в разн. знач. гла́ вный;
~ная ду́ мка — гла́ вная мысль;
г. ўрач — гла́ вный врач;
~нае пыта́ нне — гла́ вный вопро́ с;
г. го́ рад — гла́ вный го́ род;
○ г. сказ — грам. гла́ вное предложе́ ние;
~ныя чле́ ны ска́ за — грам. гла́ вные чле́ ны предложе́ ния;
~ная кватэ́ ра — уст. гла́ вная кварти́ ра;
◊ ~ная спра́ ва — гла́ вное де́ ло;
~ным чы́ нам — гла́ вным о́ бразом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
праясні́ цца сов.
1. проясни́ ться, просветли́ ться;
фа́ рбы ~ні́ ліся — кра́ ски проясни́ лись;
2. (стать спокойным, приветливым ) проясне́ ть, проясни́ ться; просветле́ ть;
по́ зірк ~ні́ ўся — взор проясне́ л (проясни́ лся);
3. (стать свободным от неясностей ) проясни́ ться;
спра́ ва ~ні́ лася — де́ ло проясни́ лось;
4. проя́ снеть, проя́ сниться, проясни́ ться;
не́ ба ~ні́ лася — не́ бо проя́ снело (проя́ снилось, проясни́ лось);
5. безл. проя́ снеть, проя́ сниться, проясни́ ться; просветле́ ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Аске́ пак , аскёпак ’асколак, шчэпка, трэска’. Параўн. яшчэ атськёпык ’адшчэпак’ (Бяльк. ). Рус. дыял. паўдн. оскепок ’аскепак’, укр. оскипище ’ручка грабляў’. Ст.-рус. оскѣпъ ’кап’ё’. Паводле значэння, рускае і беларускае словы тлумачацца як суфіксальныя ўтварэнні ад дзеяслова, засведчанага ў Даля: оскепать ’ашчэпяць’; параўн. абрывак , адломак . Іншае магчымае тлумачэнне: памяншальнае ад аскеп (ст.-рус. оскѣпъ ) семантычна менш верагодна. Дзеяслоў оскѣпати (> назоўнік оскѣпъ ) утвораны ад дзеяслова скѣпати > скяпаць (гл.). Захаванне ў націскным складзе ў бел. аскепак е (пры пераходзе яго ў ё ў некаторых магілёўскіх гаворках) можна лічыць як сведчанне ў карысць гіпотэзы Якабсона (IJSLP , 1/2, 270) пра тое, што ск захоўвалася тут перад оі , з якога ўтварыўся ѣ . Аскепак і шчэпка словы аднакарэнныя. Малаверагодная думка Даля (IV, 195), падтрыманая Когенам (Запіскі , 1, 236–237) і Сцяцком (Нар. 27), пра роднаснасць аскепак і скіба ’луста’, якое запазычана праз польскую з нямецкай мовы. Семантычна скіба , скібка не ўжываюцца, калі справа ідзе пра дрэва, фанетычна кепска тлумачыцца б і не найлепшым чынам і . Гл. скіба .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)