перанасычэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перанасычаць — перанасыціць і стан паводле знач. дзеясл. перанасычацца — перанасыціцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перапаўне́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перапаўняць — перапоўніць і стан паводле знач. дзеясл. перапаўняцца — перапоўніцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перапласто́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перапластоўваць — перапластаваць і стан паводле знач. дзеясл. перапластоўвацца — перапластавацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парушэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. парушаць — парушыць і стан паводле знач. дзеясл. варушацца — варушыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
смуткава́нне, ‑я, н.
Стан таго (тых), хто смуткуе; жалоба. Усенароднае смуткаванне. Смуткаванне з прычыны смерці бацькі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спрасо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. спрасоўваць — спрасаваць і стан паводле знач. дзеясл. спрасоўвацца — спрасавацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стваро́жванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. стварожваць — стварожыць і стан паводле знач. дзеясл. стварожвацца — стварожыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сту́пар, ‑у, м.
Стан прыгнечанасці пры некаторых псіхозах, які выяўляецца ў маўклівасці і поўнай нерухомасці хворага.
[Ад лап. stupor — здранцвенне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трубазва́рачны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да зваркі труб; прызначаны для зваркі труб. Трубазварачны стан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
убаўле́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. убаўляць — убавіць і стан паводле знач. дзеясл. убаўляцца — убавіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)