2. Які мае права на ўчыненне дзеянняў юрыдычнага характару і які нясе адказнасць за свае ўчынкі (спец.).
Д. грамадзянін.
|| наз.дзеяздо́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нізкапро́бны, -ая, -ае.
1. Які мае нізкую пробу ў сувязі з вялікай прымессю медзі і волава ў золаце і серабры.
2.перан. Невысокай якасці; дрэнны (разм.).
Н. тавар.
|| наз.нізкапро́бнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нязгра́бны, -ая, -ае.
1. Які мае непрыгожую, нястройную постаць.
Н. хлопец.
2. Няспрытны ў рухах, непаваротлівы.
Н. мужчына.
3. Груба, аляпавата зроблены (пра рэчы).
Цацка мела н. выгляд.
|| наз.нязгра́бнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыдво́рны, -ая, -ае.
1. Які мае адносіны да двара манарха.
Прыдворная пасада.
2.
У знач.наз.прыдво́рны, -ага, мн. -ыя, -ых, м. Асоба, якая знаходзіцца пры манарху і ўваходзіць у яго акружэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
убо́гі, -ая, -ае.
1. Надта бедны, жабрацкі.
Убогая хаціна.
Убогая душа (перан.).
2. Які мае калецтва, фізічны недахоп (разм.).
Пышная душа ва ўбогім целе (прыказка). Падышла ўбогая (наз.).
|| наз.убо́гасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
храма... (гл.хрома...).
Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які мае адносіны да колеру, фарбы; ужыв. замест «хрома...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр.: храмасома, храмасфера.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
штаб-ро́тмістр, -а, мн. -ы, -аў, м.
У царскай арміі Расіі: афіцэрскі чын у кавалерыі і жандармерыі, роўны штабс-капітану, а таксама асоба, якая мае гэты чын.
|| прым.штаб-ро́тмістрскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ГРУЗАВЫ́ ДВОР,
частка тэр.чыг. станцыі, якая мае комплекс збудаванняў і прыстасаванняў для прыёму, пагрузкі, выгрузкі, сартавання грузаў і іх кароткатэрміновага захавання. Грузавы двор мае таксама рамонтныя майстэрні, гаражы, пад’ёмныя краны і інш. сродкі механізацыі пагруза-разгрузачных работ.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
збытм.эк., камерц.Ábsatz m -es; Vertríeb m -(e)s; Verkáuf m -(e)s (продаж);
манапо́льны збыт Alléinverkauf m;
о́птавы [гуртавы́] збытÁbsatz en gros [ã´gro:], Gróßhandelsabsatz m;
ры́нак збытуÁbsatzmarkt m -(e)s, -märkte;
які́мае до́бры збыт márktfähig;
мець збытÁbsatz fínden*;
які́ не мае збытуúnabsetzbar
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ПО́ЛАСЦЬ ЦЕ́ЛАжывёл і чалавека,
прастора, якая абмежавана ўнутр. паверхняй сценкі цела, і дзе знаходзяцца ўнутр. органы. Адрозніваюць першасную поласць цела (не мае ўласнай сценкі) і другасную, або цэлом (мае ўласную сценку ў выглядзе перытанеальнага эпітэлію). У пазваночных жывёл другасная П.ц. падзяляецца на калясардэчную, ці перыкардыяльную, і брушную поласці. У наземных пазваночных і чалавека дыяфрагма, аддзяляе ўласна брушную поласць, дзе знаходзяцца стрававальныя, выдзяляльныя, палавыя органы, ад грудной, якая выслана плеўрай і мае лёгкія.