Невялікая тонкая каўбаска, якая вырабляецца са здробленага варанага мяса жывёлы або птушкі (або яго заменнікаў) і звычайна ўжыв. пасля тэрмічнай апрацоўкі.
|| прым.сасі́сачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шпага́т, -у, М -га́це, м.
1. Моцная тонкая вяроўка.
2. У гімнастыцы: фігура, пры якой ногі спартсмена, што сядзіць, шырока рассунуты і выцягнуты ў адну прамую лінію.
|| прым.шпага́тны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ПАРКА́ЛЬ (ад франц. percale),
лёгкая баваўняная аднакаляровая або з набіўным малюнкам тканіна. Атрымліваюць спец. апрацоўкай міткалю (суравая тонкая баваўняная тканіна палатнянага перапляцення). Выкарыстоўваюць для вырабу лёгкіх жаночых і дзіцячых сукенак, мужчынскіх кашуль, бялізны і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
intestine
[ɪnˈtestɪn]
n.
кі́шкі pl.
large (small) intestine — то́ўстая (то́нкая) кі́шка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
лучы́на, -ы, мн. -ы, -чы́н, ж., таксама зб.
Тонкая доўгая сухая шчэпка, якой даўней асвятлялі сялянскія хаты.
Дагарае л.
Нашчапаць лучыны.
|| памянш.лучы́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.
|| прым.лучы́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шост, шаста́, М шасце́, мн. шасты́, -о́ў, м.
Доўгая тонкая палка ці жэрдка.
Скачок з шастом (у спорце).
|| памянш.шасто́к, -тка́, мн. -ткі́, -тко́ў, м.
|| прым.шаставы́, -а́я, -о́е (спец.).
Шаставая лінія сувязі (на шастах).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фа́сцыя, ‑і, ж.
Тонкая абалонка са злучальнай тканкі, якая пакрывае асобныя мышцы або групы іх, а таксама некаторыя органы.
[Ад лац. fascia — павязка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
або́рка
Iж.то́нкая верёвка; бечёвка, верёвочка
IIж., см. брыжы́
IIIж., тип. обо́рка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
іро́ніяж. Ironíe f -, -í¦en; Spötteléi f -, -en;
е́дкая іро́нія béißende Ironíe;
то́нкая іро́нія féine Ironíe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
НАДКО́СНІЦА, перыёст,
тонкая пласцінка, якая ўтвараецца валакністай злучальнай тканкай і ўкрывае косць звонку. У дарослых жывёл і чалавека звычайна двухслаёвая. Злучае косць з навакольнымі тканкамі, на ёй мацуюцца фасцыі, звязкі, сухажыллі. Прымае ўдзел у рэгенерацыі, росце і трофіцы косці.