Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пасіві́раванне, ‑я, н.
Спец. Хімічная апрацоўка металічных вырабаў, пры якой на паверхні ўтвараецца тонкая плёнка вокіслаў, што засцерагае ад карозіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спі́лак, ‑лку, м.
Спец.Тонкая скура, якая атрымліваецца пры разразанні скур па таўшчыні. Спілак для скураной галантарэі. Абіванне мэблі спілкам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МАРКІЗЕ́Т (франц. marquisette),
лёгкая, тонкая, празрыстая баваўняная ці шаўковая тканіна палатнянага перапляцення. Вырабляюць з вельмі тонкай кручанай пражы. З М. шыюць летнія сукенкі, блузкі, жаночую бялізну і да т.п.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кій, кі́я, мн. кіі́, кіёў, м.
1. Прамая тонкая палка.
Бярозавы к.
2. Доўгая прамая палка з патанчэннем на канцы для гульні ў більярд.
◊
Не кіем дык палкай; ці кіем ці палкай (разм.) — усё роўна, тое самае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лязо́, -а́, мн. лёзы і (з ліч. 2, 3, 4) лязы́, лёзаў, н.
1. Востры край рэжучай ці сякучай прылады.
Л. сякеры, брытвы.
2.Тонкая стальная пласцінка для брыцця з двума завостранымі краямі.
|| прым.лязо́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
jelito
н. кішка;
jelito cienkie (grube) — тонкая (тоўстая) кішка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
tenuous[ˈtenjuəs]adj.
1. то́нкі;
a tenuous threadто́нкая ні́тка
2. сла́бы;
a tenuous difference нязна́чная ро́зніца;
a tenuous claim пусцяко́вае патраба́ванне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
БАСТО́Н (ад назвы г. Бостан у ЗША),
высакаякасная тонкая шарсцяная тканіна з грабеннай мерыносавай кручанай пражы, мае дробныя рубчыкі з нахілам. Выпускаецца пераважна афарбаванай у цёмны колер. З бастону шыюць касцюмы, паліто.