радо́ к , -дка́ , мн. і́ ; -дко́ ў, м.
1. гл.
2. Частка тэксту або асобныя словы, літары, іншыя знакі, надрукаваныя ці напісаныя ў адну лінію.
Р. верша.
◊
Радок у радок — даслоўна, літаральна (спісаць, сказаць і пад. ).
Чытаць паміж радкоў — здагадваючыся пра скрыты сэнс напісанага.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
завуалі́ раваць , ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. , што .
1. Прыкрыць чым‑н. лёгкім, напаўпразрыстым. Завуаліраваць твар.
2. перан. Наўмысна зрабіць менш зразумелым, утаіць сапраўдны сэнс . Завуаліраваць думку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́ крыць , -крыю, -крыеш, -крые; -крыты; зак.
1. каго-што . Знайсці, выявіць; раскрыць, зрабіць вядомым невядомае, сакрэтнае.
В. патайное сховішча.
В. злачынствы.
2. што . Растлумачыць скрыты сэнс , сутнасць чаго-н.
В. хлусню.
В. антынародны характар самаўладства.
|| незак. выкрыва́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
|| наз. выкрыва́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
non-
prefix а́ ўка, яка́ я надае́ адмо́ ўны сэнс
non-edible — непрыда́ тны да яды́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
тлума́ чыць несов.
1. (истолковывать ) объясня́ ть, толкова́ ть;
2. (определять смысл, значение ) толкова́ ть, поясня́ ть;
т. сэнс слоў — толкова́ ть (поясня́ ть) смысл слов
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ДЭМАГО́ Г (грэч. dēmagōgos літар. правадыр народа),
у Старажытнай Грэцыі, асабліва ў Афінах, кіраўнік паліт. групоўкі дэмакр. кірунку, які вёў за сабой народ. У канцы 5—4 ст. да н.э. тэрмін «Д.» набыў адмоўны сэнс і стаў абазначаць паліт. дзеяча, які імкнецца здабыць сабе папулярнасць шляхам падману і хлусні.
т. 6, с. 345
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПРАДСТАЎНІ́ ЦТВА МЕ́ НІПАСЦІ ,
разнавіднасць выбарчай мажарытарнай сістэмы. Выкарыстоўваецца ў краінах, дзе існуюць розныя паліт. рухі і ідэйныя плыні, якія не маюць парламенцкага прадстаўніцтва і ў выніку вымушаны арыентавацца на непарламенцкія метады барацьбы. Сэнс такой сістэмы ў тым, каб даць справядлівае прадстаўніцтва паліт. меншасцям і пазбегнуць назапашвання ў грамадстве ўнутр. напружанасці.
т. 12, с. 538
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Суць ’сэнс ’ (Бяльк. ), су́ тны ’існы, істотны’ (Некр. і Байк. ), су́ тнасць ’самае істотнае, асноўны сэнс ’ (ТСБМ , Некр. і Байк. , Бяльк. ), ст.-бел. суть ’яны ёсць’: што в нем суть (1432 г., Карскі, 2–3 , 473), дзеепрысл. ’будучы’: што ныне живи суть (1264 г.; Карскі 2–3 , 472), дапаможны дзеяслоў быць у 3 ас. мн. л. цяп. часу: пошли суть были на воину (Скарына ). Параўн. укр. суть ’сутнасць, асноўны сэнс ’, су́ тий ’сапраўдны’, рус. суть ’сутнасць, асноўны змест’, стараж.-рус. сутьство ’існасць, сутнасць, прырода’, што ўзніклі кніжным шляхам з формы 3 ас. мн. л. цяп. часу дзеяслова быти ’быць’, параўн. польск. są , чэш. jsou , ст.-чэш. jsù , славац. sú , в.- н.-луж. su , серб.-харв. су , јѐсу , славен. so , балг. са , макед. се , дыял. сет , ст.-слав. сѫть лац. sunt ’тс’ (Фасмер , 3, 812; ЕСУМ , 5, 485; Німчук, Давньорус. , 15; Басай-Сяткоўскі, Słownik , 348).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
та́ йны , -ая, -ае.
1. Які з’яўляецца тайнай для каго-н. , вядомы нямногім.
Тайная сустрэча.
2. Які яшчэ не пазнаны, унутраная сутнасць якога не выяўлена.
Тайныя з’явы прыроды.
3. Загадкавы, таямнічы.
У яго словах адчуваўся т. сэнс .
4. Звязаны з сакрэтнасцю, прызначаны для сакрэтных спраў.
Тайная паліцыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
literal [ˈlɪtərəl] adj.
1. літара́ льны;
the literal meaning/sense літара́ льны сэнс ;
a literal translation літара́ льны перакла́ д
2. пазба́ ўлены фанта́ зіі
3. дакла́ дны, сапра́ ўдны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)