выва́льваць I несов.

1. в разн. знач. выва́ливать;

2. выкла́дывать; высыпа́ть;

3. разг. высо́вывать;

1-3 см. вы́валіць I

выва́льваць II несов. (сукно) выва́ливать, валя́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Рэ́готы ’драўляная пасудзіна ў выглядзе карыта, у якой мялі сукно’ (З нар. сл., Сл. Брэс.). Няясна. Магчыма, звязана з польск. rechot ’роў, напоўнены вадой’, бо першапачаткова для апрацоўкі сукна маглі выкарыстоўваць роў з вадой, а пазней ужо пасудзіну. Польскае слова Ліндэ выводзіць з франц. Rechaud de rempart ’абарончы вал; роў’ (Ліндэ, 5, 34). Магчымая семантычная паралель: польск., чэш. koryto ’рэчышча’ — карыта ’пасудзіна’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

tenis

м.

1. спарт. тэніс;

tenis stołowy — настольны тэніс; пінг-понг;

tenis ziemny — вялікі тэніс;

2. сукно, суконная тканіна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падвалі́ць I сов., в разн. знач. подвали́ть;

наро́ду ~лі́ла — народу подвали́ло;

за ноч ~лі́ла сне́гу — за́ ночь подвали́ло сне́гу

падвалі́ць II сов. (сукно и т.п.) приваля́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fleecy

[ˈfli:si]

adj.

1) як во́ўна, пушы́сты, кучара́вы

fleecy clouds — кучара́выя абло́кі

2) ваўні́сты, варсі́сты (пра сукно́)

3) ваўня́ны

fleecy underwear — ваўня́ная наце́льная бялі́зна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Пане́ль ’дарожка для пераходаў па баках вуліцы; драўляная абшыўка або афарбоўка ніжняй часткі сцяны ў памяшканні’ (ТСБМ). З рус. пане́ль (параўн. Крукоўскі, Уплыў, 79). У рус. з н.-ням. Paneel або нідэрл. paneel ’панель, абшыўка’, сяр.-н.-ням. panele, pannele ’драўляная абшыўка сцен пакоя’, якія ўзыходзяць да рам. *pannellusсукно’, або panịs ’футэроўка, набіўка’ (Мацэнаўэр, 270; Фасмер, 3, 197, у якога гл. і інш. літ-ру).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

flannel

[ˈflænəl]

1.

n.

1) флянэ́ль f.я́ккае сукно́)

2) флянэ́лька f. (баваўня́ная)

2.

adj.

флянэ́левы

3.

v.t.

заго́ртваць, закру́чваць у флянэ́ль; праціра́ць (срэ́бра) флянэ́ляй

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mięsisty

mięsist|y

1. мясісты;

~e wnętrze owocu — мякаць;

2. тоўсты (пра мяккую і шчыльную тканіну);

sukno ~e — тоўстае сукно

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

засушы́ць, ‑сушу, ‑сушыш, ‑сушыць; зак., каго-што.

1. Зрабіць сухім; высушыць. Засушыць кляновы ліст. Засушыць рыбіну.

2. перан. Разм. Пазбавіць жывасці, яркасці, выразнасці. Засушыць спектакль. □ Кірыла сумна ўсміхнуўся: ён не вельмі багаты на метафары і параўнанні. Заўсёды пакутліва шукаць іх, каб былі трапныя, арыгінальныя. Ён вінаваціць газету — яна засушыла. Шамякін.

3. перан. Разм. Прыпыніць, спыніць, развіццё чаго‑н. Засушыць ён можа справу, — І цябе й тваю заяву — Пад сукно. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прае́сці, ‑ем, ‑ясі, ‑есць; ‑ядзім, ‑ясце, ‑ядуць; пр. праеў, ‑ела; заг. праеш; зак., што.

1. Грызучы або едучы, прадзіравіць. Моль прагла сукно. // Прадзіравіць у выніку хімічнага працэсу. Іржа прагла вядро.

2. Патраціць на ежу. Не хапайся з казамі на торг: козы прадасі і грошы праясі. Прыказка.

3. і без дап. Разм. Правесці некаторы час за ядой.

•••

Зубы праесці на чым — тое, што і зубы з’есці на чым (гл. з’есці).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)