паго́н ​1, ‑у, м.

Дарога, па якой гоняць жывёлу на папас. Туман бялее над балотам, Дзяр[к]ач завёў траскучы спеў, Жукі лятаюць па-над плотам, Жывёла йдзе з пагону ў хлеў... Чарот.

паго́н ​2, ‑а, м.

Наплечны знак адрознення. На.. [Сцяпанавых] плячах красаваліся капітанскія пагоны сапёра. Корбан. Сукно гімнасцёрак пацямнела пад рамянямі і пагонамі. Самуйлёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прывалі́цца ​1, ‑валюся, ‑валішся, ‑валіцца; зак.

Прыхіліўшыся, абаперціся аб каго‑, што‑н. [Дзедзіха] паспеў толькі прываліцца спіной да камля, не помніў, як асунуўся, сеў у снег, знямеў. Пташнікаў. Фашыст крэкнуў і са скрыўленым грымасай тварам... застыў у зняменні, прываліўшыся плячыма да сцяны. Сіняўскі.

прывалі́цца ​2, ‑валіцца; зак.

Трохі, не поўнасцю зваліцца (пра сукно).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

homespun

[ˈhoʊmspʌn]

1.

adj.

1) саматка́ны

2) пашы́ты з саматка́нага матэрыя́лу

3) про́сты, некульту́рны (пра мане́ры)

2.

n.

саматка́нае палатно́ ці сукно́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

выва́льваць I несов.

1. в разн. знач. выва́ливать;

2. выкла́дывать; высыпа́ть;

3. разг. высо́вывать;

1-3 см. вы́валіць I

выва́льваць II несов. (сукно) выва́ливать, валя́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Рэ́готы ’драўляная пасудзіна ў выглядзе карыта, у якой мялі сукно’ (З нар. сл., Сл. Брэс.). Няясна. Магчыма, звязана з польск. rechot ’роў, напоўнены вадой’, бо першапачаткова для апрацоўкі сукна маглі выкарыстоўваць роў з вадой, а пазней ужо пасудзіну. Польскае слова Ліндэ выводзіць з франц. Rechaud de rempart ’абарончы вал; роў’ (Ліндэ, 5, 34). Магчымая семантычная паралель: польск., чэш. koryto ’рэчышча’ — карыта ’пасудзіна’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

tenis

м.

1. спарт. тэніс;

tenis stołowy — настольны тэніс; пінг-понг;

tenis ziemny — вялікі тэніс;

2. сукно, суконная тканіна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падвалі́ць I сов., в разн. знач. подвали́ть;

наро́ду ~лі́ла — народу подвали́ло;

за ноч ~лі́ла сне́гу — за́ ночь подвали́ло сне́гу

падвалі́ць II сов. (сукно и т.п.) приваля́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fleecy

[ˈfli:si]

adj.

1) як во́ўна, пушы́сты, кучара́вы

fleecy clouds — кучара́выя абло́кі

2) ваўні́сты, варсі́сты (пра сукно́)

3) ваўня́ны

fleecy underwear — ваўня́ная наце́льная бялі́зна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Пане́ль ’дарожка для пераходаў па баках вуліцы; драўляная абшыўка або афарбоўка ніжняй часткі сцяны ў памяшканні’ (ТСБМ). З рус. пане́ль (параўн. Крукоўскі, Уплыў, 79). У рус. з н.-ням. Paneel або нідэрл. paneel ’панель, абшыўка’, сяр.-н.-ням. panele, pannele ’драўляная абшыўка сцен пакоя’, якія ўзыходзяць да рам. *pannellus ’сукно’, або panịs ’футэроўка, набіўка’ (Мацэнаўэр, 270; Фасмер, 3, 197, у якога гл. і інш. літ-ру).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

flannel

[ˈflænəl]

1.

n.

1) флянэ́ль f. (мя́ккае сукно́)

2) флянэ́лька f. (баваўня́ная)

2.

adj.

флянэ́левы

3.

v.t.

заго́ртваць, закру́чваць у флянэ́ль; праціра́ць (срэ́бра) флянэ́ляй

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)