Спага́да ‘спачуванне, сімпатыя’ (ТСБМ, Байк. і Некр., Стан., Варл.), спага́д (Стан.), спагадзі́на ‘тс’ (Барад.). Аддзеяслоўныя назоўнікі ад спагада́ць ‘адносіцца са спагадай, спачуваць, праяўляць літасць’ (ТСБМ, Байк. і Некр., Арх. Федар., Касп., Пятк. 2, ТС), якое да прасл. *goditi < *godina (гл. год).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Klúgheit f - ро́зум; разва́жнасць, ке́млівасць;

~ an den Tag légen праяўля́ць [пака́зваць] разва́жлівасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zapisywac się

незак.

1. запісвацца;

2. праяўляць, паказваць сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падава́ць, ‑даю, ‑даеш, ‑дае; ‑даём, ‑даяце; незак.

1. Незак. да пада́ць.

2. Прыгатаваўшы пэўным чынам, прыносіць, ставіць на стол (пра страву). Падаваць рыбу пад соусам.

•••

Падаваць надзеі — выяўляць якія‑н. задаткі, праяўляць здольнасці да чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Верыдаваць ’вяршыць, кіраваць, выклікаючы незадавальненне асяроддзя’ (КТС, Р. Сабаленка). Укр. вередува́ти, рус. кур., арл., смал., кубан. вередова́ть ’праяўляць незадавальненне, быць капрызным, наравістым’. Дзеяслоў уваходзіць у руска-ўкраінскі моўны арэал; параўн. шматлікія дэрываты ад укр. веред, рус. вере́да, вред, якія ўзыходзяць да прасл. verdъ.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

entwíckeln

1. vt

1) развіва́ць, разго́ртваць, распрацо́ўваць

2) праяўля́ць, развіва́ць (энергію)

3) фатагр. праяўля́ць

2. ~, sich

1) развіва́цца

2) ператвара́цца

3) вайск. разго́ртвацца, прыма́ць баявы́ пара́дак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

restless [ˈrestləs] adj.

1. неспако́йны, неўтаймава́ны;

The audience was getting restless. Гледачы сталі праяўляць нецярплівасць.

2. неспако́йны, трыво́жны;

a restless night бяссо́нная ноч;

a restless eye трыво́жны по́зірк

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

extend [ɪkˈstend] v.

1. пашыра́ць, падаўжа́ць, праця́гваць; распасціра́цца

2. (to) выка́зваць, праяўля́ць;

extend a warm welcome цёпла сустрэ́ць;

extend thanks/condolences to smb. выка́зваць падзя́ку/спачува́нні каму́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

злара́днічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Праяўляць злараднасць; радавацца пры няшчасці, няўдачы другіх. [Калгаснікі] сталі задумвацца, які ўпарты і надзейны чалавек іх старшыня. Яны ж не верылі [у электрыфікацыю], упіраліся, пасмейваліся з яго намаганняў, нават злараднічалі, а ён цвёрда рабіў сваё. Карпюк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

manifestíeren

1. vt

1) праяўля́ць, выяўля́ць, пака́зваць

2) апублікава́ць

2. vi дэманстрава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)