Verbum

анлайнавы слоўнік

праяўля́ць гл. праявіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

праяўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

праяўля́ць несов., в разн. знач. проявля́ть; см. праяві́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праяўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да праявіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праяўля́ць гл. праявіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

праяві́ць, -яўлю́, -я́віш, -я́віць; -я́ўлены; зак., што.

1. Робячы што-н., выявіць наяўнасць якіх-н. якасцей, уласцівасцей.

П. назіральнасць.

П. клопат.

П. сябе (выявіць свае магчымасці).

2. Апрацаваўшы хімічна, зрабіць бачным адлюстраванне сфатаграфаванага прадмета (спец.).

П. плёнку.

|| незак. праяўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. праяўле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

злара́днічаць, -аю, -аеш, -ае; незак.

Праяўляць злараднасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

проявля́ть несов.

1. (обнаруживать) праяўля́ць, выяўля́ць; (показывать — ещё) пака́зваць;

2. фото праяўля́ць; см. прояви́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праяўле́нне ср. проявле́ние; см. праяўля́ць, праяўля́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мужа́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак.

Праяўляць стойкасць, мужнасць у цяжкіх абставінах.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)