1. Мерна рухаць зверху ўніз або з боку ў бок; гайдаць, хістаць. Ветрык паволі калыхаў у руцэ лісток пісьма.Алешка.Там, у бяскрайняй вышыні, вецер калыхаў сцягі.Шамякін./убезас.ужыв.Вагон калыхала і тузала на кожным стыку.Грахоўскі.
2.чым. Рабіць чым‑н. мерныя павольныя рухі; ківаць. Калыхаць нагою.
3. Гайдаючы калыску, спяваючы калыханку, усыпляць (дзіця). За.. пераборкаю батрачка Матруна калыша дзіця маладой пары.Гарэцкі.// Навяваць сон (пра гукі). Павекі самі па сабе паволі плюшчацца, а мяккі звон-шум у паветры плавае, калыша.Мурашка.
4.перан.Парушаць, абуджаць (цішыню, спакой). Роўны храп ціха калыхаў сонную цішыню хаты.Лынькоў.Не салоўка голасам пявучым Над ракой калыша ціхі гай.З нар.//Парушаць душэўны спакой, хваляваць. Сцёпка доўга стаяў, любуючыся горадам, і нейкае новае адчуванне калыхала яго, прыцягвала да гэтага горада і ў той жа час палохала і непакоіла.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
umgéhen*IIvt
1) абыхо́дзіць (тс.вайск.)
2) пазбяга́ць
3) абыхо́дзіць, паруша́ць (закон і да т.п.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
przestępować
незак.
1. пераступаць;
z nogi na nogę — пераступаць з нагі на нагу;
2.парушаць (закон)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
targać
targa|ć
незак.
1. торгаць, тузаць;
~ć za włosy — тузаць (цягаць) за валасы;
2.перан. таптаць, парушаць;
~ć prawa — таптаць (парушаць) правы;
rozpacz nim targać — ён у роспачы (адчаі);
~ć nerwy — матаць (вымотваць) нервы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
цішыня́ж. (маўчанне) Stílle f -, Láutlosigkeit f -; Rúhe f -, Fríeden m -s (спакой);
захо́ўваць цішыню́ still sein; Rúhe hálten*;
паруша́ць цішыню́ die Rúhe stören;
цішыня́ палёў der Fríeden der Natúr
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
трыво́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; незак., каго-што.
1. Выклікаць трывогу; прыводзяць у стан неспакою. [Надзі] было шкада бацькі, яе трывожыла яго слабае здароўе, што пагаршалася з кожным днём.Шахавец.Сесія не палохала мяне [Стэфу] і не трывожыла: я была ўпэўнена, што добра здам экзамены.Савіцкі.[Сцяпан:] — Мяне асабіста ў першую чаргу трывожыла жніво.Пянкрат.//Парушаць душэўную раўнавагу, хваляваць. Толькі чый гэта, чый гэта погляд Так трывожыць зараз мяне? Азірнуўся — і рыфмы загл[у]хлі: Пекнай пані партрэт на сцяне.Панчанка.
2.Парушаць спакой каго‑, чаго‑н., турбаваць. Цэлы дзень загадчыка трывожылі наведвальнікі. □ Не будзіце, матулі, дачок закаханых, Не трывожце іх светлыя сны. Сняцца ім у рамонкавым звоне паляны, Сняцца зоры на вейках вясны.Жычка.[Тарас:] — Жонку трывожыць не хочацца, яна там працуе, робіць сваю справу.Мікуліч./ Пра вецер, сонца і пад. Звінеў ад жаўранкаў абшар І вецер поля не трывожыў.Астрэйка.//перан. Бударажыць мінулае, перажытае. Толькі навошта трывожыць нядобрыя ўспаміны.Шахавец.А навошта трывожыць ім боль, — Родны іх пахаваны, — Сыпаць горкую соль Успамінаў на свежыя раны?Куляшоў.
3. Раздражняць, раз’ятрываць. Трывожыць рану.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
kolidować
незак.кніжн. быць у калізіі, супярэчыць;
kolidować z prawem — быць у супярэчнасці з законам; парушаць закон
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)