Начэ́пніца ’памылка пры снаванні кроснаў’ (Сл. ПЗБ). Гл. нац$пніца ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

bloomer

[ˈblu:mər]

n., Brit., Sl.

вялі́кая памы́лка, про́мах -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

misprint

1. [ˈmɪsprɪnt]

n.

памы́лка дру́ку

2. [,mɪsˈprɪnt]

v.t.

памылко́ва надрукава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

просчёт м.

1. (действие) падлі́к, -ку м.;

2. (ошибка) пралі́к, -ку м., памы́лка пры лічэ́нні.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прома́шка ж., прост. про́мах, -ху м., прама́шка, -кі ж., памы́лка, -кі ж.; см. про́мах​ 2.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АШЫ́РАЎ (Чары) (н. 10.12.1910, с. Кешы, каля Ашгабата),

туркменскі пісьменнік. Нар. пісьменнік Туркменістана (1970). Вучыўся ў Ін-це навук. педагогікі. Друкавацца пачаў у 1928. У вершаванай аповесці «Канец крывавага водападзелу» (1948, новы варыянт 1953) адлюстраваў сац. пераўтварэнні ў туркм. ауле ў 1920—30-я г. Паэмы «Крывавае супраціўленне», «Разлука» (абедзве 1939), «У тыле ворага» (1941), «Памылка маладога млынара» (1957), «Сын Ялкаба» (1962), «Джыгіты Гак’яйлы» (1965), раманы «Следапыт» (1970), «Блізняты» (1973—74), «Стары правадыр» (1979) пра мірнае жыццё і дружбу народаў. Пераклаў на туркм. мову паасобныя творы Я.Купалы.

т. 2, с. 171

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

boob​1 [bu:b] n.

1. infml жано́чыя гру́дзі

2. BrE недарэ́чная памы́лка, ля́псус

3. AmE ду́рань, ёлупень

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

textual [ˈtekstʃuəl] adj. тэ́кставы;

textual cri ticism тэкстало́гія, філалагі́чная кры́тыка тэ́ксту;

a textual error памы́лка ў тэ́ксце

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пралі́к ’памылка пры лічэнні’ (Нас.). Зваротны дэрыват ад пралічыцца < польск. przeliczyć się.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

няпра́вільнасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць няправільнага. Няправільнасць тэорыі. □ Выразныя вочы, якія трохі гулліва — так, па крайняй меры, тады здалося мне — пазіралі спадылба, змазвалі і гэтую, бадай адзіную, няправільнасць на яе твары. Чыгрынаў.

2. Адхіленне ад нормы; памылка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)