чарці́ць, чарчу, чэрціш, чэрціць;
1. Рабіць чарцёж чаго‑н.
2. Праводзіць лінію, рысу (лініі, рысы).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарці́ць, чарчу, чэрціш, чэрціць;
1. Рабіць чарцёж чаго‑н.
2. Праводзіць лінію, рысу (лініі, рысы).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
detention
1. зняво́ленне, а́рышт;
detention pending trial папярэ́дняе зняво́ленне;
a detention camp ла́гер для інтэрні́раваных
2. затрыма́нне;
give (a) detention
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
пля́міць, ‑млю, ‑міш, ‑міць;
1. Пакрываць плямамі,
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кана́ць ’паміраць,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
estrange
1) адчужа́ць, адштурхо́ўваць, аддаля́ць
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
unbehélligt, únbehelligt:
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
relinquish
relinquish one’s place адмо́віцца ад свайго́ ме́сца;
relinquish territory уступі́ць тэрыто́рыю;
relinquish hope пакі́нуць усяля́кую надзе́ю;
relinquish a habit перамагчы́ звы́чку
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
zúlassen
1) дапуска́ць (
2) дазваля́ць, згаджа́цца
3) не адчыня́ць,
lássen Sie die Tür zu! пакі́ньце дзве́ры зачы́ненымі!;
kéinen Zwéifel ~ не
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
предоставля́ть
1. (давать в пользование чего-л., давать возможность обладания) дава́ць; аддава́ць; уступа́ць;
предоставля́ть возмо́жность дава́ць магчы́масць;
предоставля́ть ме́сто дава́ць ме́сца;
предоставля́ть свою́ кварти́ру в чьё-л. распоряже́ние аддава́ць (уступа́ць) сваю́ кватэ́ру ў чыё-не́будзь распараджэ́нне;
2. (давать возможность делать что-л., распоряжаться чем-л.) дава́ць (магчы́масць, пра́ва, дазво́л і да таго́ падо́бнае);
предоставля́ть все удо́бства дава́ць усе́ выго́ды;
предоставля́ть вы́бор дава́ць магчы́масць (пра́ва) выбіра́ць (вы́браць);
предоставля́ть реше́ние вопро́са кому́-л.
предоставля́ть чьему́-л. усмотре́нию
предоставля́ть до́брой во́ле
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зглумі́ць, зглумлю, зглуміш, зглуміць;
1. Страціць без карысці; папсаваць, перавесці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)