удобопроизноси́мый

1. лёгкавымо́ўны, лёгкі для вымаўле́ння;

2. (приличный) шутл. (зусі́м) прысто́йны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Лягты́ка ’чалавек, лёгкі на хаду’ (КЭС, лаг.). Да лягчы́ць, лёгкі (гл.). Аб суфіксе гл. Сцяцко (Афікс. наз., 76).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

strawny

лёгкі для страўлення, лёгкатраўны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

lekkostrawny

легкатраўны; лёгкі для стрававання

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

łatwopalny

лёгкі на загаранне; гаручы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пёрка ж. памянш. Féderchen n -s, -;

лёгкі як пёрка féderleicht

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

халту́ра, -ы, ж. (разм.).

1. Пабочны, звычайна лёгкі заработак звыш асноўнага.

Пасля работы займацца халтурай.

2. Нядобрасумленна, неахайна, без ведання справы выкананая работа, а таксама рэч, зробленая такім чынам.

|| прым. халту́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Léichtmetall n -s, -e лёгкі мета́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

línd, línde a мя́ккі, лёгкі (ветрык)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Nícki m -s, -s лёгкі пуло́вер

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)