літахрызагра́фія

(эдліта- + гр. chrysos = золата + -графія)

літаграфскі друк бронзавай фарбай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

printing

[ˈprɪntɪŋ]

n.

1) друкава́ньне n., друк -у m.

2) накла́д -у, тыра́ж -у́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кол, друк; дубіна (перан.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

друка́р

(польск. drukarz, ад ням. Druck = друк)

работнік друкарскай справы; паліграфіст.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ротагравю́ра

[ад лац. rota(re) = вярцець + гравюра]

глыбокі друк на ратацыйных машынах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шматко́лерны

1. (рознакаляровы) bunt, méhrfarbig;

2. палігр. méhrfarbig, Méhrfarben-;

шматко́лерны друк Méhrfarbendruck m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

лега́льны, ‑ая, ‑ае.

Дазволены законам; узаконены. Легальная партыя. Легальны друк. // Які скарыстоўвае дапушчаныя законам магчымасці, заснаваны на выкарыстанні гэтых магчымасцей. Легальная форма барацьбы. □ Збігнеў зайздросціў тым, каторыя выйшлі на легальнае палажэнне і прымайстраваліся на работу. Карпюк.

[Лац. legalis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

◎ Кі́жык ’сучок’ (Жыв. сл.). Слова, мабыць, балтыйскага паходжання. Калі ўлічыць, што разглядаемая форма дэмінутыў, адпаведная лексема без памяншальнага суфікса мела б выгляд *кіж ’сук’. Параўн. літ. keža, tъ/ža ’дубіна, друк’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

манахро́мія

(ад гр. monochromos = аднаколерны)

1) аднаколернасць мастацкага твора;

2) палігр. аднаколерны друк.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тыпаафсе́т

(ад гр. typos = адбітак + афсет)

палігр. афсетны друк з формаў высокага друку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)