Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
рэзалю́цыя
(лац. resolutio = дазвол)
1) рашэнне, пастанова з’езда, канферэнцыі, сходу;
2) пісьмовае распараджэнне службовай асобы на дзелавой паперы (напр. накласці рэзалюцыю).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
admission
[ədˈmɪʃən]
n.
1) прыняцьцё, дапушчэ́ньне, залічэ́ньне n.
admission to the university — залічэ́ньне ва ўнівэрсытэ́т
admission into a hospital — прыняцьцё ў шпіта́ль
2)
а) дазво́л на ўвахо́д
admission by ticket — увахо́д паво́дле біле́таў
б) цана́ ўвахо́ду
The admission was four dollars — Цана́ ўвахо́ду была́ чаты́ры даля́ры
3) прызна́ньне n.
an admission of guilt — прызна́ньне віны́
4) прызначэ́ньне n., дазво́л -у m.
admission to the bar — дазво́л практыкава́ць пра́ва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
clearance[ˈklɪərəns]n.
1. ачы́стка, расчы́стка;
a clearance sale распро́даж
2. устаране́нне перашко́ды
3.дазво́л, до́пуск;
security clearance праве́рка добранадзе́йнасці
4. паля́на, ля́да
5.tech. зазо́р
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ПЛЕБЕ́І (лац. plebejus ад plebs просты народ),
адно з саслоўяў свабоднага насельніцтва Стараж. Рыма. Да 3 ст. да н.э., як прышлае і падпарадкаванае насельніцтва, стаялі па-за абшчынай, не маглі карыстацца абшчыннай зямлёй (ager publicus), а валодалі ёю на правах прыватнай уласнасці. Беззямельныя П. займаліся рамесніцтвам і гандлем. У выніку працяглай барацьбы з патрыцыямі дамагліся некат. правоў: запісаны Законы 12 табліц (451—449 да н.э.), якія абаранялі П. ад беззаконня патрыцыяў; уведзены пасады нар. трыбунаў (449 да н.э.), прыняты закон пра дазвол шлюбаў паміж патрыцыямі і П. (445 да н.э.), аднаго консула ўводзілі з П. (367 да н.э.), рашэнні П. па трыбах атрымлівалі сілу закона і П. ўключаліся ў склад рым. народа (287 да н.э.). Тэрмін «П.» з 3—2 ст. да н.э. стаў азначаць паўнапраўных грамадзян нязнатнага паходжання.
Літ.:
Нечай Ф.М. Образование Римского государства. Мн., 1972.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аўтарыза́цыя
(фр. autorisation = дазвол)
1) выражэнне аўтарам згоды на пераклад, інсцэніроўку ці экранізацыю свайго твора;
2) выдача дазволу, ліцэнзіі;
3) зацвярджэнне асігнаванняў, інвестыцый.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
дапуска́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1.Незак.да дапусціцца.
2. Мець дазвол прыходзіць, уваходзіць куды‑н., да каго‑, чаго‑н., наведваць што‑н. Дзеці на вячэрнія сеансы ў кіно не дапускаюцца. □ Прыходзіць Паўлік да турмы. — Ніякія наведвальнікі сёння не дапускаюцца, — адказаў дазорца. — Прыйдзеш праз два дні.Сташэўскі.
3. Дазваляцца; быць прынятым. Часам дапускаецца дваякае напісанне слова.
4.Зал.да дапускаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дапушчэ́ннен.
1. (дазвол) Zúlassung f -, -en;
2. (меркаванне) Ánnahme f -, -n, Vermútung f -, -en;
3.матэм.Ánnahme f, Vóráussetzung f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адпрасі́цца um (die) Erláubnis bítten*, wéggehen [wégfahren] zu dürfen* (адпрошвацца); die Erláubnis erhálten* wégzugehen [wégzufahren] (атрымаць дазвол);
адпрасі́цца на гадзі́нуéine Stúnde fréinehmen*аддз.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)