многатана́жны, ‑ая, ‑ае.

Спец. З вялікім танажом (пра вагон, судна і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суцэльнаметалі́чны, ‑ая, ‑ае.

Зроблены цалкам з металу; з металічнай абалонкай. Суцэльнаметалічны вагон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экскурса́нцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да экскурсанта. Экскурсанцкі білет. Экскурсанцкі вагон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПЛАТФО́РМА (франц. plate-forme ад plat плоскі + forme форма),

1) узвышаная пляцоўка, памост.

2) Грузавы вагон адкрытага тыпу з невял. бартамі. Выкарыстоўваюць для перавозкі велікагрузных кантэйнераў, двух’ярусныя П. — для перавозкі легкавых аўтамабіляў.

3) Невялікая чыгуначная станцыя, паўстанак.

4) Прыстасаванне для скідвання з ваенна-трансп. самалётаў баявой тэхнікі, грузаў.

5) Праграма, патрабаванні якой-н. паліт. ці грамадскай арг-цыі.

т. 12, с. 415

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лядні́к (род. ледніка́) м.

1. геол. ледни́к;

2. (вагон) ледни́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цяля́тнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Хлеў для цялят.

Пабудаваць ц.

2. Той, хто даглядае цялят.

3. Таварны вагон, прызначаны для перавозкі жывёлы (разм.).

|| ж. цяля́тніца, -ы, мн. -ы, -ніц (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пярэ́дні в разн. знач. пере́дний;

п. ваго́н — пере́дний ваго́н;

~нія кане́чнасці — пере́дние коне́чности;

◊ на ~нім пла́не — на пере́днем пла́не;

п. край — пере́дний край

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ду́мпкар, ‑а, м.

Спец. Вагон, які сам разгружаецца. Каляя пракладзена, думпкары ёсць. Шынклер.

[Англ. dump-car.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пу́льманаўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пульмана, які з’яўляецца пульманам. Пульманаўскі вагон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подсади́ть сов., в разн. знач. падсадзі́ць;

подсади́ть в ваго́н падсадзі́ць у ваго́н;

подсади́ть цвето́в падсадзі́ць кве́так;

подсади́ть к кому́-л. падсадзі́ць да каго́-не́будзь;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)