ein hervórstechendes ~адзна́ка, яка́я кі́даецца ў во́чы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Verzéichnungf -, -en
1) за́піс, адзна́ка, пералі́к
2) няпра́вільнасць [памы́лка] у малю́нку, у пака́зе (літаратурнага вобраза)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
indication
[,ɪndɪˈkeɪʃən]
n.
1) пака́званьне n.
2) знак -у m., адзна́каf.; прыкме́та f.
3) паказа́ньне n.; адлі́к -у m. (прыла́ды)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ві́за
(фр. visa, ад лац. visus = прагледжаны)
1) афіцыйная адзнака ў пашпарце аб дазволе на ўезд у дадзеную дзяржаву, праезд або выезд з яе;
2) паметка службовай асобы на дакуменце, якая сведчыць пра яго сапраўднасць або надае яму законную сілу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
behaviour[bɪˈheɪvjə]n.
1. паво́дзіны; мане́ры;
a behaviour reportадзна́ка за паво́дзіны (школьніка);
a guide to correct behaviour дапамо́жнік па культу́ры паво́дзін
2.(to/towards) адно́сіны, ста́ўленне;
gentle behaviour towards children мя́ккае ста́ўленне да дзяце́й
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
чацвёркаж.
1. Vier f -, -en;
2. (адзнака) Vier f;
3.карт. Vier f;
4.спарт. (лодка) Víerriemer m -s, -, Víerer m -s, -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
КРЫТЭ́РЫЙ (ад старажытнагрэч. kriterion сродак для суджэння),
адзнака, пакладзеная ў аснову класіфікацыі чаго-небудзь, або на падставе якой праводзіцца ацэнка, вызначэнне якой-небудзь з’явы, прадмета; мера для ацэнкі суджэння. Выступае як сродак праверкі ісціннасці ведаў, дзейнасці людзей і яе вынікаў, норм паводзін і дзеянняў чалавека, асобных сац. груп, этнасац. супольнасцей; іх ацэнка зыходзіць з прынятых у дадзеным грамадстве К. Функцыі асн. К. ісціны, стваральна-творчай дзейнасці людзей выконвае практыка. У навук. сферы К. апіраюцца на фундаментальныя палажэнні тэорыі пазнання і выступаюць як адзнакі ісціннасці або памылковасці тых ці інш. ідэй. У мастацтве К. звязаны з заканамернасцямі развіцця, разуменнем зместу эстэт. і мастацкіх каштоўнасцей і механізма праяўлення мастацка-ацэначнага працэсу. Гл. таксама Верыфікацыя, Дзеянне сацыяльнае, Крытэрый аптымальнасці.