Knast I m -(e)s, Knäste

1) сук, сучо́к (дрэва)

2):

álter ~ разм. стары́ па́дла [грыб]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

plündern vt

1) гра́біць, рабава́ць; займа́цца плагія́там

2) здыма́ць плады́ (з дрэва, цацкі з ёлкі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

инжи́р м.

1. (дерево) інжы́р, -ра м., смако́ўніца, -цы ж., смо́ква, -вы ж., фі́гавае дрэ́ва;

2. собир. інжы́р, -ру м., фі́га, -гі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

помоло́же сравн. ст.

1. нареч. (тро́хі) маладзе́й;

он вы́глядит помоло́же ён выгляда́е маладзе́й;

2. прил. (тро́хі) маладзе́йшы;

э́то де́рево помоло́же гэ́та дрэ́ва маладзе́йшае.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сруби́ть сов.

1. ссячы́, мног. пассяка́ць; (вырубить) вы́сечы, мног. павысяка́ць;

сруби́ть де́рево ссячы́ дрэ́ва;

сруби́ть лес вы́сечы лес;

2. (выстроить из брёвен) зрубі́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

laden [ˈleɪdn] adj.

1. нагру́жаны; уве́шаны;

The tree was laden with fruit. Дрэва гнулася ад пладоў.

2. абцяжа́раны, прыгне́чаны цяжа́рам (перан.);

laden with troubles/problems/debt прыгне́чаны цяжа́рам кло́патаў/прабле́м/пазы́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

woodwork [ˈwʊdwɜ:k] n.

1. вы́рабы з дрэ́ва

2. сталя́рка

♦

come/crawl out of the woodwork infml ле́зці з усі́х шчы́лін;

disappear/fade into the woodwork ледзь вы́несці но́гі; ледзь уцячы́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Тапля́к ’бервяно, якое доўгі час праляжала пад вадой’ (ТСБМ), ’дрэва, якое ляжала ў вадзе’ (віц., Нар. сл.; барыс., Сл. ПЗБ), ’патанулае дрэва’ (лельч., Расл. св.), топля́к ’патанулая калода’ (ТС, ПСл). Ад тапі́ць, тапі́цца, гл. тапі́ць 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Карачу́наваты ’моцна скрыўлены, пакрыўлены, пакручаны (пра дрэва)’ (Нар. лекс.). Прамы дэрыват ад карачун у значэнні ’крывое дрэва’. Папярэдняя лексема гаворыць аб тым, што карачун у гэтым значэнні дэрыват ад koračiti (параўн. рус. корачить ’рабіць крывым, гнуць’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Та́нка ’вершаліна дрэва’ (Сл. ПЗБ). Магчыма, да тонкі, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)