Пераўга́ць ’сказіць; яўна схлусіць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пераўга́ць ’сказіць; яўна схлусіць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пле́шніца ’вялікая суконная хустка (з махрамі і ў клетку)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пляску́шка ’пастка (на мышэй)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пляця́н (плешкі) ’агароджа з тонкіх кійкоў, пераплётных вертыкальна паміж жэрдкамі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прастэ́ ’нажатае збожжа не ў снапах’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ро́пуха, ро́пушка ’невялічкая рыбка, падобная на мянька (галец?)’, ’жаба з жоўтым падбрушшам’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Службо́вік ‘кілішак’, службо́вая чарка ‘чарка ёмістасцю 100 грам’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Траці́чны ‘звязаны з трэцяй стадыяй хваробы’, ‘адносіцца да першага перыяду кайназойскай эры’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тэ́т-а-тэ́т ‘сам-насам, удваіх без сведак’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вестыбуля́рны (апарат) (анат.) ’пераддзвер’е, частка ўнутранага вуха’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)