эласты́чны, -ая, -ае.

1. Гнуткі і пругкі, які мае ўласцівасць расцягвацца.

Э. бінт.

2. перан. Плаўны, пазбаўлены рэзкасці, мяккі.

Эластычныя рухі.

|| наз. эласты́чнасць, -і, ж. (да 2 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

methodical

[məˈӨɑ:dɪkəl]

adj.

1) мэтады́чны, плянаме́рны, сыстэматы́чны, стро́га пасьлядо́ўны

2) мэтады́чны, які́ ма́е дачыне́ньне з мэто́дыкай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

theirs

[ðerz]

pron.

і́хны

Those books are theirs, not mine — Гэ́ныя кні́гі і́хныя, а не мае́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hydraulic [haɪˈdrɔ:lɪk] adj.

1. гідраўлі́чны, гідратэхні́чны;

hydraulic brakes гідраўлі́чныя тармазы́;

a hydraulic drive гідрапры́вад

2. які́ мае адно́сіны да гідра́ўлікі;

hydraulic engineering гідра́ўліка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

far-reaching [ˌfɑ:ˈri:tʃɪŋ] adj. ва́жны, сур’ёзны; які́ мае сур’ёзныя насту́пствы/вы́нікі ў дале́йшым;

far-reaching consequences сур’ёзныя насту́пствы;

far-reaching reforms ва́жныя рэфо́рмы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lightweight [ˈlaɪtweɪt] n.

1. sport лёгкая вага́; спартсме́н лёгкай вагі́

2. infml

1) чалаве́к, які́ не ма́е ўплы́ву

2) легкава́жны, несур’ёзны, павярхо́ўны чалаве́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

relevant [ˈreləvənt] adj. (to)

1. рэлева́нтны, слу́шны, дарэ́чны; які́ мае дачыне́нне да спра́вы

2. актуа́льны; ва́жны, неабхо́дны;

be not relevant быць лі́шнім, незапатрабава́ным

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ГО́РНЫ ГРЭ́БЕНЬ,

найбольш высокая ч. якога-н. горнага хрыбта ці горнага масіву. Рэзка вылучаецца, мае востразубчастую форму з чаргаваннем вяршынь і паніжэнняў. У высокіх гарах мае ледавікі і ледавіковыя формы рэльефу.

т. 5, с. 364

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

бязро́дны, -ая, -ае.

1. Які не мае або не ведае родных.

Бязродная сірата.

2. перан. Які страціў або парваў сувязь са сваім народам, сваёй краінай.

Б. эмігрант.

|| наз. бязро́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лі́цер, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Дакумент на права бясплатнага або льготнага праезду па чыгунцы ці іншых шляхах зносін (звычайна мае спецыяльнае літарнае абазначэнне).

|| прым. лі́церны, -ая, -ае.

Л. білет.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)