намагра́ма
(ад гр. nomos = закон + -грама)
мат. графік, якім выражаецца функцыянальная залежнасць паміж велічынямі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пастарэ́ль
(фр. pastourelle)
жанр лірыкі трубадураў, які ўяўляе сабой дыялог паміж рыцарам і пастушкай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
піката́ж
(фр. picotage)
убіванне паміж цюбінгамі драўляных кліноў, каб крапленне шахты было цалкам воданепранікальным.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
радыеэкало́гія
(ад радые- + экалогія)
навука, якая вывучае ўзаемасувязі паміж радыеактыўнасцю асяроддзя і жыццём арганізмаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сальво́лв
(ад лац. solvo = раствараю + -ліз)
рэакцыя абменнага разлажэння паміж раствораным рэчывам і растваральнікам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тэмпера́цыя
(лац. temperatio = правільныя суадносіны, суразмернасць)
муз. выраўноўванне інтэрвальных суадносін паміж ступенямі гукавой сістэмы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тэрміна́тар
(ад лац. terminare = размяжоўваць)
мяжа паміж асветленай Сонцам і цёмнай часткамі нябеснага цела.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
філапо́дыі
(ад гр. phyle = від + -подыі)
ніцепадобныя, не злучаныя паміж сабой псеўдаподыі некаторых саркодавых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Падбародак, падбароддзя ’месца паміж барадой і шыяй; падбароддзе’. Агульнаслав.: рус. подборо́док, укр. підборо́док, польск. podbródek, чэш. podbradek, славац. podbradok, серб.-харв. по̀дбрадак, славен. podbrádek, балг. подбрадък. Конфікснае ўтварэнне з прыст. pod‑ і суф. ‑ъk ад borda (гл. барада).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прадзе́л ’дробныя грачаныя крупы’, ’прамежак паміж зубамі’ (іўеў., Сл. ПЗБ). З рус. пробел ’дробныя грачаныя крупы’, ’адтуліна, праём’, ’прабор ў валасах’ і г. д. < проделывать //проделать < делать < прасл. *delati. Параўн. у спец. значэнні проделывать крупу ’малоць, драць крупы’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)