Плат 1 ’намітка, галаўны ўбор у беларускіх жанчын накшталт рушніка’ (
Плат 2 ’плацеж’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Плат 1 ’намітка, галаўны ўбор у беларускіх жанчын накшталт рушніка’ (
Плат 2 ’плацеж’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трыпу́тнік 1 ‘травяністая расліна Plantago major L.’ (
Трыпу́тнік 2 ‘спарыш, Polygonum avuculare L.’ (хоц.,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
КУЛА́ЦТВА,
сялянская буржуазія, якая выкарыстоўвала наёмную працу парабкаў, сельскай беднаты, займалася ліхвярствам, гандлем, адначасова прымала непасрэдны ўдзел у
У першыя гады пасля
Да 1933 К. як клас, паводле вызначэння І.В.Сталіна, было разгромлена, але не дабіта. У ходзе барацьбы з рэшткамі К., хутарской сістэмай і іншадумствам адначасова з поўнай ліквідацыяй К. практычна перастала існаваць аднаасобная гаспадарка. Паводле
Літ.:
Ленін У.І. Развіццё капіталізма ў Расіі //
Ковальченко И.Д. Некоторые вопросы генезиса капитализма в крестьянском хозяйстве России // История
Шабуня К.И. Аграрный вопрос и крестьянское движение в Белоруссии в революции 1905—1907
Социально-экономические преобразования в Белорусской ССР за годы Советской власти.
Липинский Л.П. Столыпинская аграрная реформа в Белоруссии.
Панютич В.П. Социально-экономическое развитие белорусской деревни в 1861—1900
Сарокін
Яго ж. На перавале: (Некаторыя аспекты метадалогіі нэпа і яго супярэчнасцей) // Гуманітарна-экан. весн. 1998. № 2.
В.П.Панюціч (да 1917), А.М.Сарокін (1917—1950-я
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛІТАРАТУ́РНЫ ПРАЦЭ́С,
функцыянаванне і развіццё літаратуры ў пэўную эпоху і на працягу ўсёй гісторыі нацыі, дзяржавы, рэгіёна, свету. Уключае самі творы, формы іх грамадскага існавання (публікацыі, выданні,
Л.п.
Бел.
Літ.:
Благой Д.Д. Литературный процесс и его закономерности // Благой Д.Д. От Кантемира до наших дней.
Литературный процесс и русская журналистика конца XIX — начала XX в., 1890—1904.
Каваленка В.А. Вытокі. Уплывы. Паскоранасць
А.М.Пяткевіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
streng
1.
1) стро́гі, суро́вы;
gégen
2) стро́гі, суро́вы;
~es Klíma суро́вы клі́мат;
im ~sten Sínne des Wórtes у буква́льным сэ́нсе сло́ва;
~ néhmen
3) во́стры, рэ́зкі (пра пах, смак)
2.
sie ist ~ nach der Móde gekléidet яна́ апра́нута стро́га па мо́дзе;
auf das [aufs] ~ste найстражэ́йшым
~ genómmen ула́сна ка́жучы, стро́га ка́жучы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ме́ра, ‑ы,
1. Адзінка вымярэння.
2. Народная назва адзінкі ёмістасці для чаго‑н. сыпучага, якая раўнялася прыблізна пуду збожжа; пасудзіна, якой мералася што‑н. сыпучае.
3. Тое, чым вымяраюць што‑н.; мерка, крытэрый.
4. Велічыня, ступень.
5. Дзеянне або сукупнасць дзеянняў, сродкаў для ажыццяўлення чаго‑н.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сакрэ́т 1, ‑у,
1. Тое, што падлягае захаванню ўпотай, аб чым не гавораць усім; тайна.
2. Мудрагелістая канструкцыя механізмаў, прадметаў хатняга ўжытку, мэблі і пад.
3. Дадатковы патайны пост, які размяшчаецца вартаўнічай аховай на найбольш небяспечных подступах праціўніка.
•••
[Фр. secret.]
сакрэ́т 2, ‑у,
Прадукт дзейнасці залоз, неабходны для жыццёвых функцый арганізма.
[Ад лац. secretus — выдзелены.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цаля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1.
2. Пападаць, трапляць.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
часа́ць 1, чашу, чэшаш, чэша;
1.
2.
3.
4.
•••
часа́ць 2, чашу, чэшаш, чэша;
1. і
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ста́віць, стаўлю, ставіш, ставіць;
1. Прымушаць або памагаць каму‑н. устаць, заняць дзе‑н. месца стоячы.
2. Размяшчаць, умацоўваць што‑н. вертыкальна.
3. Прызначаць на якую‑н. работу, прапаноўваць рабіць што‑н.
4. Размяшчаць на якой‑н. пазіцыі (для абароны, нагляду і пад.).
5.
6.
7. Устанаўліваць што‑н. для абслугі, для якога‑н. дзеяння.
8. Расстаўляць па пэўнае месца, у пэўным парадку.
9. Размяшчаць якім‑н.
10. Рабіць метку, знак і пад. на паверхні чаго‑н.
11. Арганізоўваць, наладжваць.
12. Будаваць, майстраваць.
13. Ажыццяўляць пастаноўку на сцэне.
14. і
15. Вучыць правільнаму валоданню (голасам, дыханнем і пад.).
16. Высоўваць, выстаўляць, прапаноўваць (для разгляду, выканання і пад.).
17. У спалучэнні з некаторымі назоўнікамі абазначае: лічыць чым‑н., разглядаць як‑н. што‑н.
18. Нарыхтоўваць, складаючы якім‑н.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)