1.Уст. Грудзі ці чэрава як сімвал мацярынства, пяшчоты, ласкі.
2.перан. Паверхня ці нетры вады, зямлі. Човен борзда і роўна слізгаціць па шырокаму лону спакойнай Прыпяці.Колас.А над рэчкаю, Над крыніцаю Хутары стаяць, Ўсміхаюцца, Вачмі-зорамі, Зараніцамі, светла-чыстымі, Прамяністымі У лона сініх вод Углядаюцца.Трус.
•••
На лоне прыроды — на адкрытым паветры, сярод прыроды.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
boat[bəʊt]n.
1. ло́дка; чо́вен;
a rowing boat вёсельная ло́дка;
a sailing boat ло́дка з ве́тразем
2. карабе́ль; парахо́д; су́дна;
go by boat плыць на караблі́ або́ паро́ме
♦
be in the same boat быць у адно́лькавым (ця́жкім) стано́вішчы;
burn one’s boats спалі́ць за сабо́й масты́;
miss the boat празява́ць свой ша́нец/наго́ду
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
adrift
[əˈdrɪft]
adv., adj.
на плы́ні бяз стырна́; на ла́сцы лёсу
Our boat is adrift on the lake — Наш чо́вен во́льна пла́вае на во́зеры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
cockle
I[ˈkɑ:kəl]
n.
1) Zool. сэрцападо́бнік -а m. (малю́ск)
2) малы́, плы́ткі чо́вен
3) выпукле́ньне паве́рхні; змо́ршчына f.
II[ˈkɑ:kəl]
n.
куко́ль -ю m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
рассо́хнуцца, ‑нецца; пр. рассохся, ‑сохлася; зак.
Высахнуць да такой ступені, каб утварыліся шчыліны. — Бяры, Антось, ты човен гэты. Рассохся трохі ён за лета.Колас.— Хачу вады ў балею нанасіць, каб не рассохлася.Зуб.//перан.Разм. Разладзіцца, расстроіцца. [Маці — Андрэю:] — Зося вучыцца пачне. Яна ж збіраецца ў інстытут. І вяселле ёй тады не да ладу стане. Баюся, каб яно не рассохлася ў вас.Дуброўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
impel
[ɪmˈpel]
v.t. (-ll-)
1) прымуша́ць, падганя́ць, паганя́ць
2) ру́хаць, пхаць; гна́ць, прыганя́ць
The wind impelled the boat to shore — Ве́цер прыгна́ў чо́вен да бе́рагу
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
overturn
[,oʊvərˈtɜ:rn]1.
v.
1) пераку́льваць
2) пераку́львацца, пераваро́чвацца, перакіда́цца (і пра чо́вен)
3) скіда́ць (ура́д)
2.
n.
1) пераваро́т -у m.
2) перакуле́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
імча́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак.
1.каго-што. Хутка везці, несці каго‑, што‑н. Газік імчаў Рыбіна па ціхай лясной дарозе.Пестрак.Як поезд імчаў Сцёпку ўсё далей і далей, яго пачалі забіраць думкі аб горадзе, аб паступленні на рабфак.Колас.
2.Разм. Тое, што і імчацца. З гары ад парку порстка імчала грузавая машына.Скрыган.Па быстрыні човен імчыць, як маторка, толькі паспявай кіраваць вяслом.Гамолка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
калдо́біна, ‑ы, ж.
Выбоіна, ямка на дарозе. Дарога была гразкая, уся ў калдобінах, і матацыкл то рэзка падкідвала ўгору, то шпурляла ў бакі, то гойдала і калыхала, як човен на хвалях.Краўчанка.Адзін з грузавікоў.., заходзячыся сіплым выццём, спрабаваў выбрацца з калдобіны, але калёсы буксавалі.Мележ.// Паглыбленне, упадзіна на мясцовасці або на дне вадаёма. Прыходжу нарэшце з кошыкам па грыбы — зноў свежыя калдобіны чарнеюць.Ігнаценка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пацячы́, ‑цячэ; ‑цякуць; пр. пацёк, ‑цякла, ‑цякло; зак.
Пачаць цячы. Пацяклі ручаі. □ Па маршчыністым твары пацяклі слёзы, буйныя, салёныя.Гурскі.Стары Банэдык згадзіўся даць .. [хлопцам] човен, нават заканапаціў яго і пасмаліў, каб не пацёк у дарозе.Чарнышэвіч.Пацяклі, паплылі за гадамі гады...Купала.Радасна грымнуў аркестр на хорах, і пацяклі павольныя гукі паланеза.Караткевіч.З прыходам вясны малочны статак прыбавіў малака, у касу пацёк .. свежы струменьчык грошай.Місько.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)