2. Кавалак такой матэрыі або сеткі, які прымацаваны да жаночага капелюша і закрывае твар.
Капялюш з вуаллю.
3. Налёт на негатыве, які зніжае кантраснасць фотаздымка (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
папяро́са, -ы, мн. -ы, -ро́с, ж.
Папяровая трубка з тытунём для курэння (звычайна праз муштук).
|| памянш.папяро́ска, -і, ДМ -ро́сцы, мн. -і, -сак, ж.
|| прым.папяро́сны, -ая, -ае.
Папяросная папера (вельмі тонкая).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЗА́АНЕНСКАЯ ПАРО́ДАкоз.
Малочнага кірунку. Выведзена ў сярэдзіне 19 ст. ў Швейцарыі, у даліне р. Зане (Сарын). Найб. пашыраная ў Зах. і Цэнтр. Еўропе. Гадуюць у Расіі з 1905, на Беларусі — аматары. Выкарыстоўваюць для паляпшэння малочнай прадукцыйнасці мясц. коз.
Козы буйныя, моцнай сухой канстытуцыі, з добра выразным малочным тыпам целаскладу, пераважна камолыя. Вымя развітае, з вял. саскамі. Скура тонкая, эластычная. Масць пераважна белая. Жывая маса казлоў 70—80 кг, матак 50—60 кг. Воўна кароткая, восць тонкая. Сярэдняя малочнасць 600—700 кг, найб. — 1000 кг. Тлустасць малака 3,5—4,5%.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КІСЯЯ́ (цюрк.),
тонкая празрыстая баваўняная тканіна з ткацкім малюнкам у буйную клетку і набіваным кветкавым арнаментам па белым ці светлым фоне. З К. шыюць лёгкія жаночыя і дзіцячыя сукенкі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАРКІЗЕ́Т (франц. marquisette),
лёгкая, тонкая, празрыстая баваўняная ці шаўковая тканіна палатнянага перапляцення. Вырабляюць з вельмі тонкай кручанай пражы. З М. шыюць летнія сукенкі, блузкі, жаночую бялізну і да т.п.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
плесі́метр, ‑а, м.
Спец.Тонкая металічная або касцяная пласцінка, якая служыць для прастуквання (пры вызначэнні стану ўнутраных органаў).
[Ад грэч. plesso — удараю і metreō — мераю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сасі́ска, -і, ДМ -сцы, мн. -і, -сак, ж.
Невялікая тонкая каўбаска, якая вырабляецца са здробленага варанага мяса жывёлы або птушкі (або яго заменнікаў) і звычайна ўжыв. пасля тэрмічнай апрацоўкі.
|| прым.сасі́сачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
про́жылак, -лка, мн. -лкі, -лкаў, м.
Тонкая каляровая палоска, прамежкавы слой у камені, дрэве, а таксама жылка, якая свіціцца праз скуру.
Белы кварц з жоўтымі прожылкамі.
Рука з сінімі прожылкамі.
Прожылкі на лістах, кветках.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шпага́т, -у, М -га́це, м.
1. Моцная тонкая вяроўка.
2. У гімнастыцы: фігура, пры якой ногі спартсмена, што сядзіць, шырока рассунуты і выцягнуты ў адну прамую лінію.
|| прым.шпага́тны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
