камітэ́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да камітэта, належыць яму. Спрытны кулачок у свой час паставіў быў справу, што на яго працавалі і камітэцкія ветракі і цагельня. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палітыка́н м. разм. пагард. Politikáster m -s, -;

спры́тны палітыка́н gewíegter Politikáster

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

shrewd

[ʃru:d]

adj.

1)

а) разу́мны, з во́стрым прані́клівым ро́зумам; спры́тны

a shrewd businessman — спры́тны прадпрыма́льнік

б) a shrewd argument — тра́пны до́вад

2) дасьці́пны, во́стры

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

манёвр в разн. знач. мане́ўр, -ру м.;

вое́нные манёвры вайско́выя мане́ўры;

ло́вкий манёвр спры́тны мане́ўр;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ло́ўкі, ‑ая, ‑ае.

Спрытны, умелы. Быстра слізгацяць душагубкі па люстранай вадзе пад лоўкімі ўзмахамі вёсел прывычных палешукоў і паляшучак. Колас. Баратар не знаў раўкі — Да таго быў лоўкі. Гілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыці́склівы, ‑ая, ‑ае.

Абл. Які пазбягае выдаткаў; скупы. — Хіба мала ўсялякай брыды цягаецца яшчэ па лесе апрача сваіх, — заўважыў мнагазначна Кастусь Верамейчык, чалавек прыцісклівы, спрытны і на словы асцярожны. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пракідкі́, ‑ая, ‑ое.

Абл. Які знаходзіць выхад з цяжкіх абставін; знаходлівы, пранырлівы, прабіўны. Хто як здолее, той так і жыве. Спрытны і пракідкі — асабліва калі яшчэ і пашанцуе, — забагацее. Кудраўцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

shifty

[ˈʃɪfti]

adj.

1) хі́тры, выкру́тлівы

2) ху́ткі, шпа́ркі, спры́тны, спра́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

devil of a fellow

ве́льмі спры́тны, энэргі́чны або́ адча́йны чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

акрабаты́чны

(гр. akrobatikos = які лазіць угары)

1) які мае дачыненне да акрабатыкі (напр. а-ая гімнастыка);

2) спрытны, уласцівы акрабату.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)