Су́ са ’наўскач’: кабылка прэ cyca (Сержп. Казкі ), даў cyca ’задаў стракача’ (Сержп. Прымхі ). Запазычана праз польск. sus , szus ’доўгі скачок ’ з ням. Schuss ’скок’ (Брукнер , 558; Басай-Сяткоўскі, Słownik , 376; ЕСУМ , 5, 481). Магчыма, пасрэдніцай выступала мова ідыш, параўн. sus ’конь’ (Астравух, Ідыш-бел. слоўнік, 726), гл. таксама Штэрн, Wörterbuch , 211.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Hé chtsprung m скачо́ к вы́ гнуўшыся [сагну́ ўшыся] (гімнастыка, скачкі ў ваду )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
інсу́ льт
(лац. скачок )
мед. апаплексія
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
пераско́ чыць , -чу, -чыш, -чыць; зак.
1. што і цераз што . Зрабіўшы скачок , апынуцца на іншым баку ад чаго-н.
П. канаву.
П. цераз плот.
2. Перамясціцца скачком (скачкамі) на іншае месца.
П. ад акна да дзвярэй.
3. перан. , на шторазм. ).
П. на іншую тэму.
|| незак. пераска́ кваць , -аю, -аеш, -ае і пераско́ кваць , -аю, -аеш, -ае.
|| аднакр. пераско́ кнуць , -ну, -неш, -не; -ні (разм. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
БАРТ ((Barth) Карл) (10.5.1886, г. Базель, Швейцарыя — 10.12.1968),
швейцарскі пратэстанцкі тэолаг, адзін з заснавальнікаў дыялектычнай тэалогіі . Ставіў задачу адраджэння евангелічнай традыцыі на аснове рэфарматарскіх ідэй М.Лютэра і Ж.Кальвіна. У працы «Пасланне апостала Паўла да рымлян» (1918; выкарыстаны ідэі С.К’еркегора) боскае і чалавечае трактуе як несувымерныя велічыні: прадмет боскага адкрыцця і чалавечых ведаў розны, вера ёсць адважны скачок у няведанне. Сфарміраваныя ім прынцыпы пратэстанцкай неартадоксіі падтрымалі тэолагі Э.Брунер, Р.Бультман, Р.Нібур, П.Тыліх і інш. Прыхільнік хрысц. сацыялізму, натхніцель хрысц. супраціўлення фаш. рэжыму.
В.П.Оргіш .
т. 2, с. 319
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
падско́ к , ‑у, м.
1. Скачок . Сабака плыў, а там, дзе было плытка, скакаў, робячы часам асабліва высокі падскок над сітнягамі, каб убачыць, дзе гаспадар. Караткевіч .
2. Разм. Прытанцоўванне. Пайшла «Лявоніха» з падскокам, Развёўшы рукі ў бакі. Чарняўскі .
3. у знач. прысл. падско́ кам . Падскакваючы. Грыша схапіў кашулю і падскокам, вылецеў з пакоя. Пестрак .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хіп-хо́ п
(англ. скачок )
музычны стыль эстраднай музыкі з дынамічнай танцавальнай мелодыяй.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
падско́ чыць , -чу, -чыш, -чыць; зак.
1. Наблізіцца скачкамі.
П. да тэлефона.
2. Зрабіць рэзкі рух, скачок уверх.
П. ад радаснай навіны.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв. ), перан. Рэзка падняцца, павялічыцца (разм. ).
Падскочыла тэмпература.
Цэны падскочылі.
4. Зайсці, забегчы куды-н. , да каго-н. ненадоўга (разм. ).
Падскочу на хвілінку да Міколы.
|| незак. падска́ кваць , -аю, -аеш, -ае (да 1—3 знач. ).
|| наз. падска́ кванне , -я, н. знач. ) і падско́ к , -у, м. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
курбе́ т
(фр. courbette)
1) скачок з падагнутымі пярэднімі нагамі, які выконвае верхавы конь;
2) від акрабатычнага скачка;
3) перан.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
насці́ льны , ‑ая, ‑ае.
1. Які будуецца як насціл. Насцільная дарога.
2. Спец. Які рухаецца амаль паралельна паверхні зямлі на невялікай вышыні (пра палёт куль, снарадаў і пад.). Насцільны агонь.
3. Спец. Які ідзе амаль па прамой лініі, плаўны. Насцільны скачок .
4. Абл. Які падае шчыльна (пра дождж). Росна. Золка. Пад ранак Выпаў дожджык насцільны. Калачынскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)