ПАРА́ГРАФ (лац. paragraphus ад грэч. parāgraphos),

частка тэксту ўнутры раздзела, якая мае самаст. значэнне і пазначана звычайна знакам § і парадкавым нумарам, а таксама сам гэты знак.

т. 12, с. 81

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

непраніка́льны

1. úndurchdringlich; dicht;

непраніка́льны для паве́тра lúftdicht;

2. (сам сабе наўме) verschlóssen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

oneself

[,wʌnˈself]

pron.

1) сябе́

а) One knows oneself better than anybody — Сябе́ зна́еш лепш, чымся каго́ і́ншага

б) One should wash oneself regularly — Трэ́ба мы́цца рэгуля́рна

2) сам

by oneself — адзі́н, сам сабе́, сам-на́сам

One has to do it by oneself — Даво́дзіцца рабі́ць гэ́та само́му

3) сам сабо́ю

to be oneself —

а) быць самы́м сабо́ю

б) натура́льна трыма́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Саму́йла ’тоўсты чалавек’ (віц., Нар. лекс.). Ад сам з суф. ‑уй‑ла (як хамуйла (гл.)). Аб суфіксацыі гл. Карскі 2–3, 23–25. Да семантыкі параўн. самавіты і вытворныя (гл. сам).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сама́

1. мест., см. сам​ 1;

2. сущ. (хозяйка) уст. сама́, -мо́й ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тет-а-те́т нареч. адзі́н на адзі́н, з во́ка на во́ка, сам-на́сам.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насе́яцца сов., в разн. знач. насе́яться;

мак сам насе́яўся — мак сам насе́ялся;

пыл насе́яўся ўсю́ды — пыль насе́ялась всю́ду;

я сёння насе́яўся, змары́ўся — я сего́дня насе́ялся, уста́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

worst​2 [wɜ:st] adj. (найвыш. ст. ад bad) найго́ршы, са́мы ке́пскі

♦

one’s own worst enemy сам сабе́ во́раг

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

маладзе́ц, -лайца́ ж.

1. мо́лоде́ц, удале́ц;

2. в знач. сказ. молоде́ц;

◊ м. су́праць аве́ц, а су́праць малайца́ — сам аўца́ — молоде́ц про́тив ове́ц, а про́тив молодца́ — сам овца́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

молоде́ц маладзе́ц, род. малайца́ м., мн. малайцы́, -цо́ў, малайчы́на, -ны м. и ж.;

◊

молоде́ц про́тив ове́ц, а про́тив молодца́ — сам овца́ посл. маладзе́ц су́праць аве́ц, а су́праць малайца́ — сам аўца́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)