гукавы́ Schall-, Ton-, Áudio-; láutlich;
гукавы сігна́л Áudiosignal
гукава́я хва́ля
гукавы́ бар’е́р Schállmauer
гукавы́ фільм Tónfílm
гукава́я
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
гукавы́ Schall-, Ton-, Áudio-; láutlich;
гукавы сігна́л Áudiosignal
гукава́я хва́ля
гукавы́ бар’е́р Schállmauer
гукавы́ фільм Tónfílm
гукава́я
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
czaty
czat|y1. варта; каравул;
2. засада;
3.
4. застава; ахова;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ко́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да коней, прызначаны для іх.
2. Які прыводзіцца ў рух коньмі.
3. Які мае адносіны да конніцы, складаецца з коннікаў.
4. Звязаны з яздой на конях.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
назе́мны, ‑ая, ‑ае.
1. Які знаходзіцца, размешчаны на паверхні зямлі.
2. Які дзейнічае на зямной паверхні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
э́тыка, ‑і,
1. Вучэнне аб маралі, як адной з форм грамадскай свядомасці, аб яе сутнасці, законах яе развіцця і ролі ў грамадскім жыцці.
2. Сукупнасць норм паводзін, мараль якога‑н. класа, арганізацыі, прафесіі і пад.
[Грэч. ēthika ад ēthos — звычай.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзённы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да дня (у 1 знач.).
2. Які адбываецца, праводзіцца на працягу аднаго дня (у 1, 2 знач.), разлічаны на адзін дзень.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДАМАРА́Д (Канстанцін Ільіч) (7.11.1918,
Тв.:
Калектывізацыя сельскай гаспадаркі ў заходніх абласцях Беларускай ССР.
Партийное подполье и партизанское движение в Минской области, 1941—1944.
Так ли должны писаться военные мемуары? // Воен.-ист. журн.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
эшало́н, ‑а,
1.
2. Пры паходным перамяшчэнні войска — асобная частка агульнай калоны, якая рухаецца на пэўнай адлегласці ад другой.
3. Чыгуначны састаў, аўтакалона, група самалётаў для масавых перавозак спецыяльнага прызначэння.
[Фр. échelon.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
По́слух 1 ’сведка на судзе ў старажытнасці’ (
По́слух 2 рэліг. ’паслушэнства’, ’абавязак манаха ці паслужніка’ (
По́слух 3 ’чутка, пагалоска’ (
По́слух 4 ’дапамога, палёгка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прабра́цца, ‑бяруся, ‑бярэшся, ‑бярэцца; ‑бяромся, ‑берацеся;
1. З цяжкасцю прайсці куды‑н., да чаго‑н.
2. Прайсці тайком, пракрасціся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)