daub
v.
1) абма́зваць не́чым; тынкава́ць
2) ма́заць, нама́зваць (кле́ем)
3)
4)
бла́га намалява́ная карці́на; мазані́на, мазьня́, пэцкані́на
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
daub
v.
1) абма́зваць не́чым; тынкава́ць
2) ма́заць, нама́зваць (кле́ем)
3)
4)
бла́га намалява́ная карці́на; мазані́на, мазьня́, пэцкані́на
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Кве́цаць ’мазаць, брудзіць,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пе́чкацца ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
wymazywać
1. вымазваць,
2. выкрэсліваць; сціраць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Вазго́ля ’маруда’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мурда́сна ’брудна’. Відавочна, балтызм. Утвораны паводле жу́дасна (< жуда́), параўн.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
гню́сіць
1. (
2. (шкодзіць каму
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пэ́цнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
изма́зывать
1. (пачкать) ма́заць, выма́зваць;
2. (о краске
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)