Dutch​2 [dʌtʃ] adj. гала́ндскі, нідэрла́ндскі

♦

go Dutch (with smb.) плаці́ць ко́жнаму за сябе́ (у кафэ, рэстаране); рабі́ць скла́дчыну

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

плаце́ж, ‑цяжу, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. плаціць.

2. Сума, якая павінна быць выплачана.

•••

Накладны плацеж — від грашовага разліку, пры якім грошы бяруцца поштай, чыгункай і пад. з атрымальніка для перадачы іх адпраўшчыку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

in kind

нату́рай

to make payments in kind — плаці́ць нату́рай (не грашмі́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ánzahlen vt плаці́ць зада́так, апла́чваць пе́ршы ўзнос

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

cheque [tʃek] n. чэк;

pay by cheque плаці́ць чэ́кам;

a blank cheque незапо́ўнены чэк; infml карт-бла́нш, по́ўная свабо́да (траціць грошы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

моне́та мане́та, -ты ж.;

◊

принима́ть за чи́стую моне́ту прыма́ць за чы́стую мане́ту;

плати́ть той же моне́той плаці́ць той жа мане́тай;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

opłacać

незак.

1. аплачваць;

2. перан. расплачвацца; плаціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

uiszczać

незак. кніжн.

1. плаціць, аплочваць;

2. выконваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

come across

а) напатка́ць, сустрэ́цца; спатыка́цца

б) Sl. дава́ць, плаці́ць

гл. run across

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кандацье́р

(іт. condottiere)

1) кіраўнік наёмнага вайсковага атрада ў сярэдневяковай Італіі;

2) наёмны ваяка, які служыць таму, хто больш плаціць;

3) перан. чалавек, які дзеля выгады гатовы абараняць любую справу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)