сакрата́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сакратара, належыць, уласцівы яму. Сакратарская пасада. Сакратарскія абавязкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фа́ктарскі, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да фактара (у 2, 3 знач.). Фактарская пасада.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

salaried [ˈsælərid] adj. : а salaried post шта́тная паса́да;

salaried teachers наста́ўнікі на цвёрдым акла́дзе

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

secretariat [ˌsekrəˈteəriət] n.

1. сакрата́рства, паса́да сакратара́

2. сакратарыя́т;

the UN Secretariat Сакратарыя́т ААН

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пры́стаў, -тава, мн. -тавы, -таваў, м. (гіст.).

1. Паліцэйская пасада невялікага адміністрацыйнага раёна.

Участковы п.

Станавы п.

2. У Расійскай дзяржаве да 1917 г.: службовая асоба, прыстаўленая да каго-, чаго-н. для нагляду.

○

Судовы прыстаў — судовы выканаўца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

КУХМІ́СТАР,

пасада ў Польскім каралеўстве і ВКЛ (з канца 15 ст.). Першапачаткова К. загадваў прыдворнай кухняй і кухарамі. Ва ўрачыстых выпадках (элекцыя, прыём паслоў і інш.) асісціраваў за сталом каралю, вял. князю, распавядаючы пра стравы, што падаваліся. Намінальна кіраваў стольнікам, падстолім, крайчым, чашнікам, падчашым і піўнічым. Да 17 ст. пасада К. ператварылася ў дыгнітарскую, намінальную. У Рэчы Паспалітай да 1795 існавалі асобныя К. ВКЛ і Польшчы.

У.М.Вяроўкін-Шэлюта.

т. 9, с. 63

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сабака́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сабакара, які належыць, уласцівы яму. Сабакарская пасада. Сабакарскія абавязкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэзідэ́нцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прэзідэнта, належыць яму, уласцівы яму. Прэзідэнцкія выбары. Прэзідэнцкая пасада.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прако́нсульства, ‑а, н.

Гіст.

1. Пасада праконсула.

2. Час праўлення праконсула.

3. Вобласць, якою кіруе праконсул.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

юрыско́нсульцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да юрысконсульта; уласцівы юрысконсульту, належыць яму. Юрысконсульцкая пасада. Юрысконсульцкая работа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)