unfair ['unfε:r] непрысто́йны, недарэ́чны, некарэ́ктны;

~es Spiel спарт. гру́бая гульня́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úngewaschen a

1) нямы́ты, бру́дны

2) разм. дурны́, недарэ́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

бестакто́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які не прытрымліваецца такту ў абыходжанні з людзьмі; нетактоўны. Але ж перад.. [Лёдзяй] стаяла не проста аслепленая непрыязнасцю, бестактоўная эгаістка, а Юркава маці. Карпаў. // Неадпаведны абставінам; недарэчны. [Лемяшэвіч] гэтак жа, як і Бушыла, быў абураны бестактоўным учынкам завуча. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяссэ́нсны, ‑ая, ‑ае.

1. У якім адсутнічае сэнс, змест. Паўтараць бяссэнсныя словы. Бяссэнсны адказ. Бяссэнсны выраз.

2. Пазбаўлены разумных падстаў; недарэчны, бязмэтна. Бяссэнснае блуканне па лесе. Бяссэнснае спусташэнне. Бяссэнснае практыкаванне.

3. Які выяўляе адсутнасць думкі, бяздумны. Бяссэнсны позірк. Бяссэнсны смех.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суту́ласць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць і стан сутулага. Недарэчны той халат яшчэ больш падкрэсліваў .. сутуласць [Уладзіміра Феафілавіча]. Васілевіч. Невысокі найбольш з-за свае сутуласці, з рэдкімі і вельмі кароткімі льнянымі вусамі, з падціснутай ніжняй губою, ён непрыкметна снаваў між людзей вёскі. Лупсякоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

impertinent

[ɪmˈpɜ:rtənənt]

adj.

1) грубія́нскі, непачці́вы, наха́бна-задзі́рлівы; наха́бны

2) недарэ́чны, няслу́шны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

irrelevant

[ɪˈreləvənt]

adj.

не да ме́сца; не на тэ́му; недарэ́чны; непатрэ́бны; неісто́тны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

niedorzeczny

niedorzeczn|y

недарэчны; бязглузды;

~e pomysły — недарэчная задума (ідэя)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

niestosowny

недарэчны, неналежны; неадпаведны;

niestosowny strój — неадпаведны строй; неадпаведнае ўбранне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

untoward [ˌʌntəˈwɔ:d] adj.

1. нешчаслі́вы, няўда́чны;

untoward conditions неспрыя́льныя ўмо́вы

2. недарэ́чны, неадпаве́дны;

untoward social behaviour няпра́вільныя паво́дзіны на лю́дзях

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)