sack
I1) вялі́кі мяшо́к; ме́х мяха́
2) сак -а
3)
4)
1) кла́сьці,
2)
•
- hit the sack
- hold the sack
IIрабава́ць; абабіра́ць, абакрада́ць
гішпа́нскае сухо́е бе́лае віно́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнікзасы́паць 1, ‑плю, ‑плеш, ‑пле;
1. Запоўніць, закідаць да верху чым‑н. сыпкім.
2. Пакрыць слоем чаго‑н. сыпкага.
3. і
4.
•••
засы́паць 2, ‑плю, ‑плеш, ‑пле;
Пачаць сыпаць (у 4, 6 знач.).
засыпа́ць 1, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.
засыпа́ць 2, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
усы́паць, ‑плю, ‑плеш, ‑пле;
1.
2.
3.
•••
усыпа́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рассы́паць, ‑сы́плю, ‑сы́плеш, ‑сы́пле;
1. Высылаць, рассеяць па паверхні (што‑н. сыпкае, дробнае).
2. Насыпаючы, раздзяліць, размеркаваць што‑н. сыпкае.
3. Абазвацца частымі перарывістымі гукамі.
рассыпа́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
верх, ‑у,
1. Прастора, якая знаходзіцца над чым‑н.;
2. Прыстасаванне над сядзеннем у машыне, фаэтоне і пад., якое засцерагае ад дажджу, сонца, ветру.
3. Паверхня зямлі, якога‑н. прадмета ў адносінах да таго, што знаходзіцца ў глыбіні, у сярэдзіне.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Слаць 1 ‘пасылаць, адпраўляць’ (
Слаць 2, сцялі́ць ‘класці, раскладваць, распасціраць, укладваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
bank
I1) на́сып, вал -у
2) бе́раг -а
3) меліна́
4) схон, схіл, нахі́л -у
5) крэн -у
1) рабі́ць на́сып,
2) скіда́ць, нава́льваць у ку́чу, нагрува́шчваць
3) нахіля́ць (самалёт пры паваро́це)
4) прысыпа́ць аго́нь по́пелам
II1) банк -у
2) банк -у
1) ве́сьці банк, быць банкі́рам; трыма́ць банк у гульні́
2) трыма́ць гро́шы ў ба́нку, мець ба́нкаўскі раху́нак
3.кла́сьці гро́шы ў банк
•
- bank on
III1) рад, шэ́раг -у
2)
а) ла́ўка на гале́ры
б) весьляры́ на гэ́тай ла́ўцы
в) рад вёслаў
2.уклада́ць, стаўля́ць у рады́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
соль I
○ англі́йская с. — англи́йская соль;
бертале́тава с. — бертоле́това соль;
го́ркая с. — го́рькая соль;
каме́нная с. — ка́менная соль;
калі́йная с. — кали́йная соль;
◊ хлеб ды с. — хлеб да соль;
с. зямлі́ — соль земли́;
сустрака́ць хле́бам-со́ллю — встреча́ть хле́бом-со́лью;
пуд со́лі з’е́сці — пуд со́ли съесть;
сы́паць с. на ра́ны — сы́пать соль на ра́ны;
с. табе́ ў во́чы! — соль тебе́ в глаза́!;
дзялі́ць хлеб і с. — дели́ть хлеб и соль;
хлеб-с. еш, а пра́ўду рэж —
соль II
соль III (род. со́ля)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хвост, хваста,
1. У жывёл: прыдатак (звычайна рухомы) на заднім канцы цела.
2. Задняя, канцавая частка лятальнага апарата (самалёта, ракеты і пад.).
3. Крайняя, ніжняя, задняя канцавая частка чаго‑н.
4. Доўгая, звівістая паласа (дыму, пылу і пад.).
5.
6.
7. Задняя, канцавая частка атрада, каравана і пад., якія рухаюцца.
8.
9.
10.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
це́раз,
Спалучэнне з прыназоўнікам «цераз» выражае:
Прасторавыя адносіны
1. Ужываецца пры абазначэнні якой‑н. прасторы, месца і пад., упоперак якіх што‑н. размяшчаецца, з аднаго боку на другі, ад аднаго краю да другога адбываецца рух, дзеянне.
2. Ужываецца пры абазначэнні месца або прадмета і пад., паверх якіх накіравана дзеянне або рух.
3. Ужываецца пры назвах асяроддзя, прадмета, праз якія хто‑, што‑н. праходзіць, пранікае.
Часавыя адносіны
4. Ужываецца пры ўказанні на прамежак часу, пасля якога што‑н. адбываецца.
5.
Аб’ектныя адносіны
6. Ужываецца пры ўказанні на асобу, прадмет, з дапамогай або пры пасрэдніцтве якіх што‑н. адбываецца.
Прычынныя адносіны
7. Ужываецца для ўказання на прычыну ці падставу чаго‑н.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)