instructor

[ɪnˈstrʌktər]

n.

наста́ўнік -а m.; кіраўні́к -а́, інстру́ктар -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прафе́сар

(лац. professor = настаўнік)

вышэйшае вучонае званне выкладчыка вышэйшых навучальных устаноў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ЛА́РЫН (Аркадзь Ягоравіч) (н. 15.11. 1923, с. Убінскае Новасібірскай вобл., Расія),

бел. вучоны ў галіне педагогікі. Д-р пед. н. (1990), праф. (1993). Засл. настаўнік прафес.-тэхн. адукацыі Беларусі (1968). Нар. настаўнік СССР (1979). Скончыў БДУ (1950). З 1960 дырэктар Бабруйскага вышэйшага прафес. вучылішча дэкар.-прыкладнога мастацтва. Навук. працы па праблемах эстэт. выхавання і развіцця творчых здольнасцей навучэнцаў ПТУ.

Тв.:

Эстетическое воспитание учащихся профтехучилищ. Мн., 1981;

Формирование личности молодого рабочего в профтехучилищах. Мн., 1983 (у сааўт.);

Воспитание творческой активности учащихся ПТУ. Мн., 1990;

Эстетическое воспитание. 2 изд. Мн., 1992.

т. 9, с. 139

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дара́дчык, ‑а, м.

Той, хто дае парады. [Аржанец] працуе так, як ваяваў, гэты настаўнік для дзяцей, друг і дарадчык для калгаснікаў. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спе́вы мн. Síngen n -s, Gesáng m -(e)s;

наста́ўнік спе́ваў Gesánglehrer m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

doświadczony

вопытны; дасведчаны; спрактыкаваны;

doświadczony nauczyciel — вопытны настаўнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

polonista

м.

1. паланіст;

2. настаўнік польскай мовы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

педатры́б

(гр. paiditribes, ад pais = дзіця + tribo = трэнірую)

настаўнік гімнастыкі ў палестры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

guide​1 [gaɪd] n.

1. гід, экскурсаво́д, правадні́к

2. наста́ўнік; наста́ўніца; дара́дчык; дара́дчыца;

a spiritual guide духо́ўны наста́ўнік

3. арыенці́р, кіру́ючы пры́нцып

4. (to) даве́днік; дапамо́жнік;

a guide to London даве́днік па Ло́ндане;

a guide to physics дапамо́жнік па фі́зіцы

5. Guide дзяўчы́на-скаўт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зна́нне, ‑я, н.

Разм. Веды. — У сваёй рабоце чэрпаў малады настаўнік і поўную чару высокага задавальнення, пазіраючы, як дзеці набіраліся знання. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)