mischievous
1. сваво́льны, дураслі́вы;
a mischievous child сваво́льнае дзіця́
2.
mischievous gossip/lies зло́сныя плёткі/зло́сная хлусня́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
mischievous
1. сваво́льны, дураслі́вы;
a mischievous child сваво́льнае дзіця́
2.
mischievous gossip/lies зло́сныя плёткі/зло́сная хлусня́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Падко́льная ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ге́ній
(
1) звышнатуральная істота ў рымскай міфалогіі, якая быццам ахоўвае чалавека на працягу ўсяго жыцця; пазней — наогул добры або
2) чалавек, якому ўласціва найвышэйшая ступень творчай даравітасці, таленавітасці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Зёл ’туман, які напускаюць чараўнікі’, ’падман’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
gállig
éinen ~en Humór háben мець
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ліхі́I
1. (
2. (дрэнны, паганы) schlecht;
не рабі́ ліхо́га і не бо́йся нічо́га ́
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
*Памярэ́ча, помырэча ’мор; перан.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ге́ній, -я і -ю,
1. -ю. Самая высокая ступень творчай адоранасці, таленавітасці.
2. -я. Чалавек, надзелены такой адоранасцю.
3. -я. У старажытнарымскай міфалогіі: дух — заступнік чалавека, які кіруе яго жыццём і прадвызначае характар.
Добры геній — той, хто памагае каму
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Unius dementia efficit multos
Шаленства аднаго перадаецца многім.
Безумие одного передаётся многим.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
Úngeist
1)
2) нядо́брыя ду́мкі, нядо́бры настро́й
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)