Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
о́жрагіс
(літ. óžragis = казіны рог)
старадаўні літоўскі духавы музычны інструмент, зроблены з казінага рога.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фаго́т
(іт. fagotto)
драўляны духавы язычковы музычны інструмент з канічным каналам і двайной трысцінкай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
флу́ер
(рум. fluier)
духавы музычны інструмент тыпу флейты, пашыраны ў Малдове і балканскіх краінах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
БІГ-БЭ́НД (англ. big band),
тып аркестра класічнага джаза. Склаўся ў канцы 1920-х г. у ЗША. Звязаны са стылем свінг. У адрозненне ад інш. тыпаў джаз-аркестраў мае функцыянальны падзел інструментаў на секцыі: рытмічную (банджа, духавы ці струнны бас, ударныя, фп.) і меладычную (групы труб, саксафонаў, трамбонаў). Сярод найб. вядомых біг-бэндаў аркестры Ф.Хендэрсана, Дз.Элінгтана, Дж.Лансфарда, Б.Гудмена, Т.Дорсі, А.Шоу, Ч.Уэба, К.Бейсі (ЗША), Л.Уцёсава, А.Лундстрэма, Г.Гараняна, А.Крола (Расія), К.Арбеляна (Арменія). На Беларусі ў канцы 1939 — пач. 1940-х г. працаваў Дзярж. джаз-аркестр БССР пад кіраўніцтвам Э.Рознера.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
арке́стрм.
1. Orchester [-´kɛs-] n -s, -, Kapélle f -, -n;
ама́тарскі арке́стр Lái¦enorchester n;
стру́нны арке́стр Stréichorchester n;
духавы́ арке́стр Blasorchester n;
вайско́вы арке́стр Militärkapelle f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
афіклеі́д
(ад гр. ophis = змяя + kleis, -idos = ключ)
духавы музычны інструмент, які выглядам нагадвае змяю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
басэтго́рн
(ням. Bassetthom, ад іт. basso = нізкі + ням. Hom = рог)
духавы музычны інструмент, разнавіднасць кларнета.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
арга́ны, ‑аў; адз. арган, ‑а, м.
Духавы клавішны музычны інструмент вялікіх памераў, што складаецца з набору драўляных і металічных труб, у якія мяхамі напампоўваецца паветра. Мяккім музычным громам адклікаюцца арганы.Колас.Мы станавіліся ззаду і слухалі музыку органаў.Чорны.Магутныя гукі арганаў хапалі за душу і паводзілі сум.Карпюк.
[Ад грэч. organon — інструмент.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арке́стр, ‑а, м.
1. Сукупнасць музычных інструментаў, што ўдзельнічаюць у выкананні музычнага твора; калектыў музыкантаў, якія сумесна выконваюць музычны твор. Сімфанічны аркестр. Духавы аркестр. Зводны аркестр. Аркестр цымбалістаў. □ Барабан, дзве скрыпкі і цымбалы, Невялікі аркестр, а выгляд сталы.Лужанін.
2. Месца перад сцэнай у тэатры, дзе знаходзяцца музыканты.
[Ад грэч. orchēstra — пляцоўка перад сцэнай у старажытнагрэчаскім тэатры.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)