дыфто́нгм.фан. Diphthóng m -(e)s, -e; Dóppellaut m -(e)s, -e; Dóppelvokal [-vo-] m -s, -e; Zwíelaut m -(e)s, -e;
вымаўля́ць дыфто́нг няпра́вільна den Diphthóng nicht ríchtig áussprechen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дыктава́ць
(польск. dyktować, ад лац. dictare)
1) вымаўляць, зачытваць што-н. уголас так, каб слухачы запісвалі;
2) загадваць, прапаноўваць што-н. для безагаворачнага выканання (напр. д. умовы).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дыктава́ць
(польск. dyktować, ад лац. dictare)
1) павольна вымаўляць, чытаць што-н., каб слухачы маглі запісваць;
2) прапаноўваць што-н. для безагаворачнага выканання (напр. д. умовы).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
aspirate
[ˈæspəreɪt]1.
v.t.
1) вымаўля́ць з прыдыха́ньнем
2) Med. выдаля́ць ва́дкасьць высо́сваньнем (з по́ласьці це́ла)
2.[ˈæspərət]
n.
прыдыха́льны гук
3.
adj.
прыдыха́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
я́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1. У мовазнаўстве — вымаўляць ненаціскны гук «е» як «а» («я») пасля мяккіх зычных у першым складзе перад націскам.
2.Разм. Выхваляючыся, вельмі часта паўтараць у размове «я». Не звык я змалку якаць, Ды ў справе важна — Якасць!Барадулін.[Яўген:] — Не тое што, як другі — каторы любіць выстаўляцца, штосьці якаць: — Я! я!Баранавых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кама́ндаваць
(рус. командовать, ад фр. commander)
1) аддаваць каманду 1, вымаўляць словы каманды;
2) быць камандзірам якой-н. воінскай часці (напр. к. батальёнам, к. парадам);
3) перан. аддаваць распараджэнні.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Lautm -(e)s, -e гук, тон;
kéinen ~ von sich (D) gében* не вымаўля́ць ні сло́ва, не выдава́ць ні гу́ку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пракансультава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго.
Даць кансультацыю па якому‑н. пытанню. Сакратар сашчапіў рукі, схіліў набок галаву — так яму, мабыць, лягчэй было вымаўляць словы. — Дык вось, та-ва-а-арыш Ка-аліна, трэба спачатку а-акты са-аставіць, у-у-улік пра-а-авесці. Зойдзеш у выканком, та-ам цябе пракансультуюць.Асіпенка.Пракансультаваўшы колькі хворых, Яраш зноў адчуў сябе стомленым.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
stammer2[ˈstæmə]v.
1. заіка́цца, запіна́цца;
stammer from excitement заіка́цца ад хвалява́ння;
stammer over a word запну́цца на які́м-н. сло́ве
2.вымаўля́ць з запі́нкаю, мармыта́ць;
He stammered out apologies. Ён прамармытаў словы прабачэння.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)