preserve

[prɪˈzɜ:rv]

1.

v.

1) захо́ўваць ад пашко́джаньня, нішчэ́ньня; ахо́ўваць

2) дагляда́ць

3) захо́ўваць ад псава́ньня

ice helps to preserve food — Лёд дапамага́е захо́ўваць праду́кты ад псава́ньня

4) кансэрвава́ць е́жу (сале́ньнем, вэ́нджаньнем)

2.

n.

запаве́днік -у m.

- preserves

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wchen vi

1) не спаць

2) (über A) назіра́ць (за кім-н., за чым-н.); стаяць на ва́рце (чаго-н.) ахо́ўваць, вартава́ць (што-н.);

bei inem Krnken ~ дзяжу́рыць каля́ пасце́лі хво́рага

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

safeguard

[ˈseɪfgɑ:rd]

1.

v.t.

1) ахо́ўваць, абараня́ць

2) пільнава́ць, вартава́ць; суправаджа́ць, ве́сьці пад канво́ем

2.

n.

1) ахо́ва, засьцяро́га f.

a safeguard against disease — засьцяро́га ад хваро́бы

2) ва́рта f.; вартавы́ -о́га m.; канво́й -ю m., канваі́р -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

покрови́тельствовать несов. (кому, чему) заступа́цца (за каго, за што); апекава́цца (над кім, над чым); (протежировать) пратэжы́раваць (каму, чаму); (благожелательствовать) спрыя́ць (каму, чаму, развіццю чаго); (защищать) абараня́ць (каго, што); (охранять) ахо́ўваць (каго, што); (поддерживать) падтры́мліваць (каго, што); (делать поблажку) патура́ць (каму, чаму).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hüten

1. vt

1) ахо́ўваць, засцерага́ць; абараня́ць, барані́ць;

Knder ~ дагляда́ць дзяце́й;

das Bett ~ хварэ́ць, ляжа́ць у пасце́лі;

die Znge ~ трыма́ць язы́к за зуба́мі

2) па́свіць

2. ~, sich (vor D) сцерагчы́ся (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fence

[fens]

1.

n.

1) плот -у m., за́гарадзь f.

2)

а) informal ску́пшчык або́ прадаве́ц кра́дзеных рэ́чаў

б) ме́сца, дзе прадаю́цца кра́дзеныя рэ́чы

3) фэхтава́ньне n.

2.

v.t.

1) абгаро́джваць

2) адгаро́джваць

3) абараня́ць; ахо́ўваць; сьцерагчы́

3.

v.i.

1) фэхтава́ць

2) informal ухіля́цца ад адка́заў у дыску́сіі, пары́раваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

guard

[gɑ:rd]

1.

v.t.

1) ахо́ўваць, сьцерагчы́, вартава́ць

2) пільнава́ць

3) Archaic суправаджа́ць

2.

v.i.

сьцерагчы́ся, асьцерага́цца

to guard against errors — сьцерагчы́ся, асьцерага́цца памы́лак

3.

n.

1) ва́рта, ахо́ва, абаро́на f.

2) вартавы́ -о́га m.

3) асьцяро́га, пі́льнасьць f.

4) Brit. канду́ктар -а m. (у цягніку́, трамва́і)

- guards

- off one’s guard

- on guard

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schützen

1. vt (vor D, gegen A)

1) абараня́ць, барані́ць, засцерага́ць (ад каго-н., ад чаго-н.)

2) ахо́ўваць (мяжу і г.д.);

gestzlich geschützt sein быць пад ахо́вай зако́на

2. ~, sich (vor D, gegen a) барані́цца, засцерага́цца (ад каго-н., ад чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

берагчы́, ‑рагу, ‑ражэш, ‑ражэ; ‑ражом, ‑ражаце, ‑рагуць; незак., каго-што.

1. Захоўваць цэлым, не расходаваць. — Можа трошкі віна і знайшлося б, — усміхнулася настаўніца, — але мы яго беражом для раненых. Маўр. // Вельмі эканомна, беражліва расходаваць. Пры другіх абставінах Платон Дулеба і сам арганізаваў бы абстрэл самалётаў, але цяпер трэба было берагчы кожны патрон. Шчарбатаў. // Ашчадна карыстацца якімі‑н. рэчамі, імкнуцца захаваць іх у найлепшым стане. — Ты кнігу беражы, сынок, Прыходзь часцей у госці! Агняцвет.

2. Клапатліва ахоўваць каго‑, што‑н., засцерагаць ад чаго‑н. [Арына] сама любіла і берагла свайго бацьку. Кавалёў. [Маці:] — Хай беражэ цябе ад кулі І ад варожых злых штыкоў Святое пачуццё матулі — Мая бязмежная любоў. Глебка. [Пітолін:] — Неяк раз на зборы перад усімі праводзіў гутарку, як трэба берагчы баявыя традыцыі. Грамовіч. // Захоўваць у памяці, помніць. Берагчы наказ бацькоў.

•••

Берагчы сваю шкуру — клапаціцца, думаць толькі пра сябе.

Берагчы як зрэнку вока — старанна, беражліва захоўваць што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пост 1, паста, м.

1. Месца, з якога можна пазіраць за кім‑, чым‑н. ці ахоўваць каго‑, што‑н. Баявы пост. □ Каля ўмоўленага месца .. [Вася] спыніўся са здзіўленнем: на пасту не было вартавога. Шчарбатаў.

2. Адна асоба або некалькі, пастаўленыя для аховы чаго‑н., назірання за чым‑н. На перакрыжаваннях вуліц скрозь будаваліся доты і дзоты або выстаўляліся ўзброеныя пасты. Якімовіч. Толькі на ўскраіне.. [людзей] спыніў паліцэйскі пост. Новікаў.

3. Адказная пасада. На высокім пасту [дэпутата] ён аказаўся, сціплым, чулым і прынцыповым чалавекам. Данілевіч.

•••

На пасту — пры выкананні службовых абавязкаў (знаходзіцца, загінуць і пад.).

пост 2, ‑у, М посце, м.

Устрыманне ад скаромнай ежы, згодна з царкоўным законам. // Перыяд такога ўстрымання. [Такароўцы] святкавалі ўсе святы, пасцілі ўсе пасты. Бядуля. Прасцей бывае ў пост: сушаныя грыбы, цыбуля, кіслая капуста — усё гэта расце, сушыцца і валіцца на месцы. Васілевіч. // перан. Разм. Устрыманне ад чаго‑н. наогул.

•••

Вялікі пост — сямітыднёвы пост перад вялікаднем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)