Verbum

hüten

1. vt

1) ахо́ўваць, засцерага́ць; абараня́ць, барані́ць;

Kínder ~ дагляда́ць дзяце́й;

das Bett ~ хварэ́ць, ляжа́ць у пасце́лі;

die Zúnge ~ трыма́ць язы́к за зуба́мі

2) па́свіць

2. ~, sich (vor D) сцерагчы́ся (чаго-н.)