паразбуха́ць, ‑ае; зак.
Разбухнуць — пра ўсё, многае. Зерне паразбухала.
пшані́ца, ‑ы, ж.
Хлебны злак, зерне якога ідзе на выраб белай мукі і другіх прадуктаў. Яравая пшаніца. Азімая пшаніца. // Зерне гэтага злака. Мех пшаніцы. Змалоць пшаніцу.
•••
Спаць як пшаніцу прадаўшы гл. спаць.
пераро́д, ‑у, М ‑дзе, м.
Спец. Зерне, якое страціла чысціню свайго гатунку.
праве́яць, ‑вею, ‑вееш, ‑вее; зак., што.
Ачысціць ад мякіны (абмалочанае зерне). Правеяць жыта.
пытлява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; незак., што.
Дробна размолваць і прасейваць папярэдне ачышчанае зерне.
пералапа́ціць, ‑пачу, ‑паціш, ‑паціць; зак., што.
Перамяшаць лапатай. Пералапаціць пясок з цэментам. Пералапаціць зерне на таку.
праарфава́ць, ‑фую, ‑фуеш, ‑фуе; зак., што.
Ачысціць арфаваннем абмалочанае зерне ад мякіны і смецця. Праарфаваць ячмень.
прасяны́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да проса. Прасяное зерне. Прасяное поле. // Зроблены з проса. Па зямлі плыў добры вечар, калі нарэшце была з’едзена салдацкая каша — прасяная, на сале. Чыгрынаў.
памо́льшчык, ‑а, м.
1. Той, хто прывёз у млын зерне для памолу; завознік. Хата, начлег, млын, да якога прыязджалі памольшчык з розных вёсак, — гэта былі наша школа, наша бібліятэка.., уся наша пачатковая адукацыя. Дубоўка.
2. Рабочы, які займаецца памолам.
пахаджа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Хадзіць туды і назад, звычайна не спяшаючыся. [Буслы] то збіраліся.. ў цэлыя чароды і доўга павольна пахаджалі, або стаялі нерухома, нібы трымаючы нейкую нараду, то падымаліся высока ў неба і доўга-доўга кружыліся. Колас. З сяўнёю сявец пахаджае, На скібіны валіцца зерне. Купала.