італья́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Італіі, італьянцаў, належыць ім. Італьянская мова. Італьянскае мастацтва.

•••

Італьянскае акно гл. акно.

Італьянская бухгалтэрыя гл. бухгалтэрыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

со́льда, нескл., н.

Італьянская медная манета, роўная 0,05 ліры.

[Іт. soldo.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ита́лия Іта́лія, -ліі ж.;

Италья́нская Респу́блика Італья́нская Рэспу́бліка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́ціца, ‑ы, ж.

Уст. Перламутр. Маціцай блішчала італьянская маёліка пад шклом. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

італья́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. італья́нскі італья́нская італья́нскае італья́нскія
Р. італья́нскага італья́нскай
італья́нскае		 італья́нскага італья́нскіх
Д. італья́нскаму італья́нскай італья́нскаму італья́нскім
В. італья́нскі (неадуш.)
італья́нскага (адуш.)		 італья́нскую італья́нскае італья́нскія (неадуш.)
італья́нскіх (адуш.)
Т. італья́нскім італья́нскай
італья́нскаю		 італья́нскім італья́нскімі
М. італья́нскім італья́нскай італья́нскім італья́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пі́нія, ‑і, ж.

Хваёвае дрэва з парасонападобнай кронай і чырвона-бурай карой; італьянская сасна. Над краем адхону зелянеюць пініі. В. Вольскі.

[Іт. pigna.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даражэ́ць, ‑эе; незак.

Разм. Рабіцца даражэйшым, павышацца ў цане. — Вайна... — уздыхае пан Жамбінскі. — І дровы, і вугаль.. і нават няшчасная якая італьянская кісліца — усё даражэе. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́ўстра-італья́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. а́ўстра-італья́нскі а́ўстра-італья́нская а́ўстра-італья́нскае а́ўстра-італья́нскія
Р. а́ўстра-італья́нскага а́ўстра-італья́нскай
а́ўстра-італья́нскае		 а́ўстра-італья́нскага а́ўстра-італья́нскіх
Д. а́ўстра-італья́нскаму а́ўстра-італья́нскай а́ўстра-італья́нскаму а́ўстра-італья́нскім
В. а́ўстра-італья́нскі (неадуш.)
а́ўстра-італья́нскага (адуш.)		 а́ўстра-італья́нскую а́ўстра-італья́нскае а́ўстра-італья́нскія (неадуш.)
а́ўстра-італья́нскіх (адуш.)
Т. а́ўстра-італья́нскім а́ўстра-італья́нскай
а́ўстра-італья́нскаю		 а́ўстра-італья́нскім а́ўстра-італья́нскімі
М. а́ўстра-італья́нскім а́ўстра-італья́нскай а́ўстра-італья́нскім а́ўстра-італья́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

белару́ска-італья́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. белару́ска-італья́нскі белару́ска-італья́нская белару́ска-італья́нскае белару́ска-італья́нскія
Р. белару́ска-італья́нскага белару́ска-італья́нскай
белару́ска-італья́нскае		 белару́ска-італья́нскага белару́ска-італья́нскіх
Д. белару́ска-італья́нскаму белару́ска-італья́нскай белару́ска-італья́нскаму белару́ска-італья́нскім
В. белару́ска-італья́нскі (неадуш.)
белару́ска-італья́нскага (адуш.)		 белару́ска-італья́нскую белару́ска-італья́нскае белару́ска-італья́нскія (неадуш.)
белару́ска-італья́нскіх (адуш.)
Т. белару́ска-італья́нскім белару́ска-італья́нскай
белару́ска-італья́нскаю		 белару́ска-італья́нскім белару́ска-італья́нскімі
М. белару́ска-італья́нскім белару́ска-італья́нскай белару́ска-італья́нскім белару́ска-італья́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фра́нка-італья́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фра́нка-італья́нскі фра́нка-італья́нская фра́нка-італья́нскае фра́нка-італья́нскія
Р. фра́нка-італья́нскага фра́нка-італья́нскай
фра́нка-італья́нскае		 фра́нка-італья́нскага фра́нка-італья́нскіх
Д. фра́нка-італья́нскаму фра́нка-італья́нскай фра́нка-італья́нскаму фра́нка-італья́нскім
В. фра́нка-італья́нскі (неадуш.)
фра́нка-італья́нскага (адуш.)		 фра́нка-італья́нскую фра́нка-італья́нскае фра́нка-італья́нскія (неадуш.)
фра́нка-італья́нскіх (адуш.)
Т. фра́нка-італья́нскім фра́нка-італья́нскай
фра́нка-італья́нскаю		 фра́нка-італья́нскім фра́нка-італья́нскімі
М. фра́нка-італья́нскім фра́нка-італья́нскай фра́нка-італья́нскім фра́нка-італья́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)