індзе́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. індзе́йскі індзе́йская індзе́йскае індзе́йскія
Р. індзе́йскага індзе́йскай
індзе́йскае		 індзе́йскага індзе́йскіх
Д. індзе́йскаму індзе́йскай індзе́йскаму індзе́йскім
В. індзе́йскі (неадуш.)
індзе́йскага (адуш.)		 індзе́йскую індзе́йскае індзе́йскія (неадуш.)
індзе́йскіх (адуш.)
Т. індзе́йскім індзе́йскай
індзе́йскаю		 індзе́йскім індзе́йскімі
М. індзе́йскім індзе́йскай індзе́йскім індзе́йскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

індзе́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да індзейца, індзейцаў, належыць ім. Індзейская абшчына. Індзейскія плямёны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

індзе́йцы, -аў, адз. індзе́ец, -дзе́йца, м.

Агульная назва карэнных плямён і народнасцей (за выключэннем эскімосаў і алеутаў), якія насялялі амерыканскі мацярык да паяўлення еўрапейцаў і захаваліся да сённяшняга дня толькі ў некаторых раёнах Паўднёвай і Паўночнай Амерыкі.

|| ж. індыя́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.

|| прым. індзе́йскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

инде́йский індзе́йскі;

инде́йский пету́х інды́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́йя ​1, ‑і, ж.

Тонкая лёгкая баваўняная тканіна.

ма́йя ​2, нескл., мн.

1. Агульная назва групы роднасных індзейскіх плямён, якія стварылі адну з старажытных высокіх цывілізацый Амерыкі на тэрыторыі паўднёва-ўсходняй Мексікі, Гандураса і Гватэмалы.

2. Індзейскі народ, які жыве ў сучасны момант у Мексіцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)