індаса́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
індаса́т |
індаса́ты |
| Р. |
індаса́та |
індаса́таў |
| Д. |
індаса́ту |
індаса́там |
| В. |
індаса́та |
індаса́таў |
| Т. |
індаса́там |
індаса́тамі |
| М. |
індаса́це |
індаса́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
індаса́т м., фин. индосса́т
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
индосса́т фин. індаса́т, -та м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)