індаса́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. індаса́т індаса́ты
Р. індаса́та індаса́таў
Д. індаса́ту індаса́там
В. індаса́та індаса́таў
Т. індаса́там індаса́тамі
М. індаса́це індаса́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

індаса́т м., фин. индосса́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

індаса́т

(ням. Indossat)

асоба, якой перадаецца вэксаль, чэк або іншая каштоўная папера праз перадатачны надпіс.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

індаса́т

(ням. Indossat, ад лац. in = на + dorsum = спіна)

асоба, якой перадаецца вэксаль, чэк або іншая каштоўная папера праз перадатачны надпіс (індасамент).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

индосса́т фин. індаса́т, -та м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жыра́т

(ням. Girat, ад іт. giratario)

тое, што і індасат.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)