індаса́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
індаса́нт |
індаса́нты |
| Р. |
індаса́нта |
індаса́нтаў |
| Д. |
індаса́нту |
індаса́нтам |
| В. |
індаса́нта |
індаса́нтаў |
| Т. |
індаса́нтам |
індаса́нтамі |
| М. |
індаса́нце |
індаса́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
індаса́нт м., фин. индосса́нт
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
индосса́нт фин. індаса́нт, -та м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)